ບົດບາດຂອງໂຄງສ້າງເຫຼັກໃນການຕ້ານການເກີດເຫດເຂີນເຂີນ

ເປັນຫຍັງໂຄງສ້າງເຫຼັກຈຶ່ງມີປະສິດທິພາບດີໃນການຕ້ານແຜ່ນດິນໄຫວ

ຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ ແລະ ການສູນເສຍພະລັງງານ: ຂໍ້ດີຫຼັກຂອງໂຄງສ້າງເຫຼັກໃຕ້ການຮັບພະລັງງານທີ່ປ່ຽນທິດທາງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ

ເຫຼັກມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນທີ່ດີເລີດ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ມັນຍືດອອກໄດ້ປະມານ 30% ກ່ອນຈະແຕກຫັກ ອີງຕາມມາດຕະຖານຂອງ AISC. ຄຸນສົມບັດນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ສິ່ງກໍ່ສ້າງທີ່ເຮັດດ້ວຍເຫຼັກສາມາດເບື່ອງ ແລະ ບີບຕື່ນເມື່ອເກີດເຫດເຮືອນເຄື່ອນ (ແຜ່ນດິນໄຫວ) ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ມັນຢູ່ລອດຈາກການສັ່ນໄຫວຊ້ຳໆກັນໄດ້. ວັດສະດຸນີ້ແທ້ໆແລ້ວດູດຊຶມພະລັງງານຈາກເຫດເຮືອນເຄື່ອນບາງສ່ວນໄວ້ພາຍໃນຕົວມັນເອງ ໂດຍການສ້າງຄວາມຕ້ານທາງຟີສິກ (friction) ພາຍໃນ ແລະ ປ່ຽນການສັ່ນໄຫວທີ່ອັນຕະລາຍໃຫ້ເປັນຄວາມຮ້ອນທີ່ບໍ່ເປັນອັນຕະລາຍ. ເມື່ອເປີຽບທຽບກັບວັດສະດຸອື່ນໆເຊັ່ນ: ເບຕົງ ຫຼື ອິດ, ເຫຼັກຈະບໍ່ແຕກຫັກທັນທີທັນໃດເມື່ອຖືກຄວາມເຄັ່ນເຄີຍເກີນຂອບເຂດທີ່ຮັບໄດ້. ແທ້ຈິງແລ້ວ ເຖິງແນວໃດກໍຕາມ ເມື່ອເຫຼັກເລີ່ມມີການເปลີ່ນຮູບແບບຢ່າງຖາວອນແລ້ວ ສິ່ງກໍ່ສ້າງທີ່ເຮັດດ້ວຍເຫຼັກຍັງຄົງສາມາດຮັບນ້ຳໜັກໄວ້ໄດ້ຕໍ່ໄປ ເຊິ່ງໃຫ້ເວລາແກ່ຜູ້ຄົນໃນການອອກຈາກບ່ອນນັ້ນຢ່າງປອດໄພ ໃນເວລາທີ່ເກີດການສັ່ນໄຫວຢ່າງຮຸນແຮງ ເຊິ່ງເຮົາທຸກຄົນເຫຼືອເຊື່ອວ່າຈະບໍ່ເຄີຍປະສົບເອງ.

ອັດຕາສ່ວນຂອງຄວາມແຂງແຮງຕໍ່ນ້ຳໜັກທີ່ສູງ: ລົດຕ່ຳກຳລັງທີ່ເກີດຈາກຄວາມເຄື່ອນທີ່ (inertial forces) ໃນການອອກແບບໂຄງສ້າງເຫຼັກ

ເຫຼັກມີອັດຕາສ່ວນຂອງຄວາມແຂງແຮງຕໍ່ນ້ຳໜັກທີ່ສູງກວ່າເຄື່ອງປູນທີ່ເປັນເຫຼັກເສີມປະມານຫ້າເທົ່າ ອີງຕາມລາຍງານ P-749 ຂອງ FEMA. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ສິ່ງກໍ່ສ້າງທີ່ເຮັດຈາກເຫຼັກມີນ້ຳໜັກໜັກກວ່າສິ່ງກໍ່ສ້າງທີ່ເຮັດຈາກເຄື່ອງປູນທີ່ຄ້າຍຄືກັນປະມານ 30 ຫາ 50 ເປີເຊັນ ເຊິ່ງໄດ້ບັນທຶກໄວ້ໃນມາດຕະຖານ ACI 318. ຟິສິກສ໌ທີ່ຢູ່ເບື້ອງຫຼັງເລື່ອງນີ້ມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍ ເນື່ອງຈາກຄວາມເຄື່ອນທີ່ (inertia) ສາມາດເຮັດວຽກຮ່ວມກັບມວນນ້ຳໜັກໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ. ເມື່ອມີນ້ຳໜັກໜ້ອຍລົງໃນເວລາເກີດເຫດເຮືອນເຄື່ອນ (landslides) ຫຼື ແຜ່ນດິນໄຫວ ພະລັງທີ່ເຮັດງານຕໍ່ຮາກຖານຂອງສິ່ງກໍ່ສ້າງ ແລະ ລະບົບຄຳນຶງຂ້າງຈະຫຼຸດລົງຢ່າງມີນັກ. ແຕ່ສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ເຫຼັກເດັ່ນເຖິງຄວາມສາມາດໃນການຮັບພະລັງດຶງ (tension) ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ. ເຫຼັກອະນຸຍາດໃຫ້ອອກແບບທີ່ບາງກວ່າ ແລະ ມີຄວາມຍືດຫຼຸ່ນຫຼາຍກວ່າ ເຊິ່ງສາມາດເคลື່ອນໄຫວໄປຕາມການສັ່ນຂອງແຜ່ນດິນໄຫວ ແທນທີ່ຈະຕ້ານທານກັບມັນໂດຍກົງ. ຄວາມຍືດຫຼຸ່ນນີ້ຈະມີຄຸນຄ່າເປັນຢ່າງຍິ່ງໃນເຂດທີ່ເກີດແຜ່ນດິນໄຫວໃຫຍ່ເປັນປະຈຳ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ສິ່ງກໍ່ສ້າງມີຄວາມໄວ້ວາງໃຈຫຼາຍຂຶ້ນເມື່ອທຳມະຊາດຕັດສິນໃຈເຮັດໃຫ້ເກີດການສັ່ນ.

ລະບົບສິ່ງກໍ່ສ້າງດ້ວຍເຫຼັກທີ່ສຳຄັນສຳລັບການຕ້ານການແຜ່ນດິນໄຫວ

ໂຄງສ້າງທີ່ຕ້ານທານກັບອານຸພາບ (Moment-Resisting Frames), ໂຄງສ້າງທີ່ມີການຈຳກັດການບີບອັດ (Buckling-Restrained Braced Frames), ແລະ ຜະນັງທີ່ຕ້ານການເຄື່ອນທີ່ຂ້າງ (Steel Shear Walls)

ລະບົບເຫຼັກສາມລະບົບຫຼັກໃຫ້ຜົນການປະຕິບັດທີ່ພິສູດແລ້ວໃນການຕ້ານການສັ່ນໄຫວຂອງດິນ ຜ່ານກົນໄກທີ່ແຕກຕ່າງກັນ ແຕ່ເ erg complement ກັນ:

• ໂຄງສ້າງທີ່ຕ້ານທີ່ບໍ່ມີການບິດ (Moment-Resisting Frames - MRFs) ອີງໃສ່ການເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ແໜ້ນແຟ້ນລະຫວ່າງຄານ ແລະ ເສົາ ເຊິ່ງຈະຍືດຫຍຸ່ນໄດ້ຢ່າງຄວບຄຸມໄດ້ເມື່ອຖືກແຮງດ້ານຂ້າງ ເຮັດໃຫ້ສາມາດດູດຊຶມພະລັງງານໄດ້ຜ່ານການກໍ່ຕັ້ງຂອງຈຸດທີ່ເກີດການບິດເປັນພາສາພາສີ (plastic hinge) ໃນຄານ ໂດຍທີ່ຮັກສາເສັ້ນທາງຂອງແຮງທີ່ເຮັດວຽກຕາມແນວຕັ້ງໄວ້.
• ໂຄງສ້າງທີ່ມີການປ້ອງກັນການບິດຂອງເສົາ (Buckling-Restrained Braced Frames - BRBFs) ປະກອບດ້ວຍເສົາເຫຼັກທີ່ຖືກຫໍ້ອບດ້ວຍວັດສະດຸປູນ ຫຼື ເບຕົງ ເພື່ອປ້ອງກັນການບິດຂອງເສົາໃນສະພາບການຮັບແຮງກົດ (compressive buckling) — ເຮັດໃຫ້ການດູດຊຶມພະລັງງານເກີດຂຶ້ນຢ່າງເທົ່າທຽມກັນ ແລະ ສາມາດເກີດຂຶ້ນຊ້ຳຄືນໄດ້ໃນທັງສະພາບການຮັບແຮງດຶງ (tension) ແລະ ກົດ (compression).
• ຜະ່າງເຫຼັກທີ່ຕ້ານການເຄື່ອນທີ່ຂ້າງ (Steel Shear Walls) ໃຊ້ແຜ່ນເຫຼັກເຕີມເຂົ້າໄປໃນໂຄງສ້າງເທິງແລະລຸ່ມ (perimeter frames) ເພື່ອປະກອບເປັນແຜ່ນທີ່ແໜ້ນແຟ້ນ ແລະ ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນສູງ (stiff, ductile diaphragms) ເຊິ່ງຈະແຈກຢາຍແຮງດ້ານຂ້າງໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບ ແລະ ຈຳກັດການເຄື່ອນທີ່ລະຫວ່າງຊັ້ນ (interstory drift) ໄດ້ເຖິງ 40% ເມື່ອທຽບກັບໂຄງສ້າງທົ່ວໄປ ອີງຕາມການຈຳລອງການສັ່ນໄຫວທີ່ໄດ້ຮັບການຢືນຢັນ.

ລະບົບທັງສາມນີ້ ນຳໃຊ້ຂໍ້ດີທີ່ມີຢູ່ຕາມທຳມະຊາດຂອງເຫຼັກ: ອັດຕາສ່ວນຄວາມແຂງແຮງຕໍ່ນ້ຳໜັກທີ່ສູງຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມຕ້ອງການຂອງຄວາມເຄື່ອນໄຫວຈາກຄວາມເຄື່ອນໄຫວ (inertial demand), ໃນຂະນະທີ່ຄວາມຍືດຫຍຸ່ນທີ່ສອດຄ່ອງກັນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຮັບປະກັນພຶດຕິກຳທີ່ຄາດການໄດ້ ແລະ ບໍ່ເປັນ brittle ພາຍໃຕ້ການຮັບພາລະທີ່ເກີດຂື້ນຊ້ຳໆກັນ. ການນຳໃຊ້ຢ່າງສຳເລັດຜົນຂຶ້ນກັບການອອກແບບຕາມຄວາມຈຸກຳ (Capacity Design) – ການກຳນົດຈຸດທີ່ຈະເກີດການປ່ຽນຮູບທີ່ບໍ່ກັບຄືນ (inelastic response) ໄວ້ຢູ່ໃນສ່ວນທີ່ຖືກອອກແບບໄວ້ເປັນພິເສດ ແລະ ສາມາດຊ່ວຍແກ້ໄຂໄດ້.

ວິທີການທີ່ດີທີ່ສຸດໃນການອອກແບບໂຄງສ້າງເຫຼັກທີ່ຕ້ານໄດ້ກັບເຫດເຂີ່ນເຂົ້າ

ຫຼັກການອອກແບບຕາມຄວາມຈຸກຳ ແລະ ການອອກແບບລາຍລະອຽດຂອງການເຊື່ອມຕໍ່ສຳລັບໂຄງສ້າງເຫຼັກທີ່ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ

ແນວຄວາມຄິດຂອງການອອກແບບຄວາມອາດສາມາດ ສ້າງການແຈກຢາຍຄວາມເຂັ້ມແຂງທີ່ແນ່ນອນ ບ່ອນທີ່ຂົ້ວຈະຖອຍໄປກ່ອນເສົາ, ການເຊື່ອມຕໍ່ຕ້ອງແຂງແຮງກວ່າສິ່ງທີ່ພວກເຂົາເຊື່ອມໂຍງກັນ, ແລະທຸກສິ່ງເຫລົ່ານີ້ທີ່ເພີ່ມເຕີມທີ່ບໍ່ແມ່ນສ່ວນຫນຶ່ງຂອງໂຄງສ້າງຕົ້ນຕໍ ຄວນຖືກສ້າງຂຶ້ນ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ມັນລົບກ ສິ່ງທີ່ວິທີການນີ້ເຮັດແມ່ນຮັກສາຄວາມເສຍຫາຍສ່ວນໃຫຍ່ຢູ່ໃນພື້ນທີ່ບາງຢ່າງ ເຮັດໃຫ້ການສ້ອມແປງເປັນໄປໄດ້ໂດຍບໍ່ສ່ຽງທີ່ຈະລົ້ມເຫຼວຂອງອາຄານ. ສໍາລັບຈຸດເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ສໍາຄັນ, ໂດຍສະເພາະໃນເວລາທີ່ການເຊື່ອມໂລຫະມີສ່ວນຮ່ວມ, ມັນມີຄວາມຈໍາເປັນທີ່ຈະມີການເຊື່ອມໂລຫະ groove ເລິກເຊິ່ງໄປຕະຫຼອດທາງໂດຍລວມທັງການເສີມຂະຫຍາຍທີ່ພຽງພໍເພື່ອປ້ອງກັນການແຕກກະທັນຫັນຈາກເກີດຂຶ້ນ. ມາດຕະຖານ AISC 358 ສະ ເຫນີ ການອອກແບບການເຊື່ອມຕໍ່ທີ່ໄດ້ຮັບການທົດສອບຢ່າງລະອຽດແລະເຮັດວຽກໄດ້ດີໃນສະຖານະການກໍ່ສ້າງທີ່ແທ້ຈິງ, ຢືນຕໍ່ວົງຈອນຄວາມກົດດັນຊ້ໍາອີກໂດຍບໍ່ລົ້ມເຫລວ. ອາຄານທີ່ສ້າງຂຶ້ນໂດຍໃຊ້ວິທີການເຫຼົ່ານີ້ ໂດຍປົກກະຕິແລ້ວຈະເຫັນເງິນໃຊ້ຈ່າຍ ຫນ້ອຍ ປະມານ 60 ເປີເຊັນໃນການສ້ອມແປງສິ່ງຕ່າງໆຫຼັງຈາກແຜ່ນດິນໄຫວ ອີງຕາມບົດລາຍງານຂອງ FEMA P-1052.

ການປະຕິບັດຕາມລະຫັດ: ການຈັດເຂົ້າກັນໄດ້ຂອງໂຄງສ້າງເຫຼັກກັບ ASCE 7, AISC 341, ແລະ ຂໍ້ກຳນົດດ້ານແຜ່ນດິນໄຫວຂອງ IBC

ການປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດຂອງ ASCE 7, AISC 341 ແລະ ລະບຽບການສ້າງສາງສາກົນ (International Building Code) ນີ້ບໍ່ແມ່ນເລື່ອງທີ່ເລືອກໄດ້ເມື່ອເຮັດໃຫ້ອາຄານມີຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ເຫດການເຂີ່ນດິນ. ມາດຕະຖານ ASCE 7 ກຳນົດຄວາມເຂັ້ມແຂງຂອງແຮງດ້ານຂ້າງ (lateral forces) ທີ່ເວັບໄຊທ໌ຕ່າງໆ ຈະຕ້ອງຮັບໄດ້ ໂດຍອີງໃສ່ສະຖານທີ່ຕັ້ງຂອງມັນ. ໃນຂະນະດຽວກັນ, AISC 341 ໄດ້ລະບຸຢ່າງເຈາະຈົງເຖິງຄວາມຕ້ອງການດ້ານຄຸນສົມບັດຂອງວັດສະດຸ (ເຊັ່ນ: ຄວາມແຂງແຮງຕໍ່ການແຕກ), ວິທີການອອກແບບຂໍ້ຕໍ່ (connections), ແລະ ການກວດສອບຄຸນນະພາບສຳລັບສະພາບການເຂີ່ນດິນ. ສ່ວນ IBC ຈະປ່ຽນຄຳແນະນຳເຫຼົ່ານີ້ເປັນຂໍ້ກົດເກນທີ່ຕ້ອງປະຕິບັດຢ່າງເປັນທາງການ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ໃນເຂດທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງຕໍ່ເຫດການເຂີ່ນດິນ, ລະບຽບການດັ່ງກ່າວກຳນົດໃຫ້ຕ້ອງໃຊ້ 'moment frames' ພິເສດ ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ດ້ວຍວິທີການທີ່ໄດ້ຮັບການອະນຸມັດຈາກ AISC 341 ເຊິ່ງອະທິບາຍໄວ້ໃນບົດທີ 16 ຂອງ IBC. ອີງຕາມການສຶກສາຈາກ NIST, ອາຄານທີ່ປະຕິບັດຕາມມາດຕະຖານທັງສາມນີ້ຮ່ວມກັນ ຈະມີໂອກາດຢືນຕົ້ນໄດ້ດີຂຶ້ນປະມານ 85% ໃນເວລາເກີດເຫດການເຂີ່ນດິນທີ່ຮຸນແຮງ. ໃນທັງໝົດຂອງຂະບວນການອອກແບບ, ວິສະວະກອນຈະຕ້ອງກວດສອບບໍ່ພຽງແຕ່ຄວາມແຂງແຮງຂອງໂຄງສ້າງເທົ່ານັ້ນ, ແຕ່ຍັງຈະຕ້ອງກວດສອບເຖິງຂອບເຂດການເຄື່ອນຕົວ (drift limits), ສະຖານະການທີ່ຮັບນ້ຳໜັກຕ່າງໆ (various load scenarios), ແລະ ຮັບປະກັນວ່າຂໍ້ຕໍ່ທັງໝົດຈະຜ່ານການທົດສອບທີ່ຕ້ອງການໃນແຕ່ລະຂັ້ນຕອນຂອງຂະບວນການ.

ການຢືນຢັນຈິງຈັງ ແລະ ນະວາດ້າທີ່ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ໃນໂຄງສ້າງເຫຼັກ

ການສຶກສາຕົວຢ່າງ: ພິພິທະພັນສິນທຳ Christchurch ແລະ ການບູລະນີຄືນຫຼັງຈາກເຫດໄຟໄໝ້ໃນປະເທດຕຸລະກີປີ 2023

ເມື່ອເກີດເຫດໄຟໄໝ້ Canterbury ປີ 2011, ພິພິທະພັນສິນທຳ Christchurch ຍັງຄົງຢືນຕົ້ນຢູ່ໄດ້ ເນື່ອງຈາກໂຄງສ້າງເຫຼັກ ແລະ ລະບົບການແຍກພື້ນຖານ. ນ່າອັດສະຈັນທີ່ສຸດ, ບໍ່ມີຄວາມເສຍຫາຍເກີດຂຶ້ນກັບຕົວອາຄານເລີຍ, ແລະ ບໍ່ມີຊິ້ນງານສິນທຳທີ່ມີຄ່າສູງເຖິງຂັ້ນບໍ່ສາມາດແທນໄດ້ເລີຍທີ່ຖືກສູນເສຍ ຫຼື ເສຍຫາຍ. ເມື່ອພິຈາລະນາເຫດການທີ່ເກີດຂຶ້ນໃໝ່ກວ່ານີ້, ຫຼັງຈາກເຫດໄຟໄໝ້ທີ່ເຮັດໃຫ້ເສຍຫາຍຢ່າງຮ້າຍແຮງໃນປະເທດຕຸລະກີໃນປີ 2023 ທີ່ມີມູນຄ່າເຖິງຫຼາຍກວ່າ 13,000 ລ້ານໂດລາສະຫະລັດ, ເຫຼັກໄດ້ກາຍເປັນວັດຖຸທີ່ຖືກເລືອກໃຊ້ເປັນອັນດັບທຳອິດໃນການບູລະນີຄືນສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກທີ່ສຳຄັນເຊັ່ນ: ໂຮງໝໍ, ໂຮງຮຽນ ແລະ ສູນຈັດຕັ້ງເຫດສຸກເສີນ. ການກໍ່ສ້າງໂຄງການທີ່ນຳໃຊ້ລະບົບການປ້ອງກັນການບີບອັດ (buckling restrained braced frames) ເຫຼັກເຫຼົ່ານີ້ ໄດ້ດຳເນີນໄປໄວຂຶ້ນ 40% ເມື່ອທຽບກັບວິທີການກໍ່ສ້າງດ້ວຍເບຕົງແບບດັ້ງເດີມ, ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ມັນຍັງປະຕິບັດໄດ້ດີຂຶ້ນຫຼັງຈາກການສັ່ນເຄື່ອນຈົບລົງ ແລະ ຊ່ວຍຮັກສາຄວາມປອດໄພໃຫ້ແກ່ຜູ້ຄົນທີ່ຢູ່ໃນອາຄານ. ພຶ້ນຖານຂໍ້ມູນທັງໝົດນີ້ ແນະນຳຢ່າງຊັດເຈນວ່າເຫດໃດທີ່ເຫຼັກຍັງຄົງເປັນວັດຖຸທີ່ເຊື່ອຖືໄດ້ຫຼາຍທີ່ສຸດໃນເຂດທີ່ມີຄວາມສ່ຽງສູງຕໍ່ເຫດໄຟໄໝ້.

ເຕັກໂນໂລຢີໂຄງສ້າງເຫຼັກລຸ້ນໃໝ່: ລະບົບທີ່ສາມາດກັບຄືນສູ່ຈຸດກາງດ້ວຍຕົວເອງ ແລະ ຟິວສ໌ທີ່ສາມາດປ່ຽນໄດ້

ການພັດທະນາໃໝ່ໆ ແມ່ນເຮັດໃຫ້ອາຄານທີ່ເຮັດຈາກເຫຼັກມີຂໍ້ໄດ້ປຽບທີ່ໃຫຍ່ຂຶ້ນອີກເມື່ອເທິງພື້ນຖານຄວາມຕ້ານທານຕໍ່ເຫດການແຜ່ນດິນໄຫວ ເນື່ອງຈາກວິທີການຈັດການຄວາມເສຍຫາຍທີ່ດີຂຶ້ນ. ລະບົບການຕັ້ງຄ່າຕົວເອງ (self-centering systems) ເຫຼົ່ານີ້ເຮັດວຽກໂດຍໃຊ້ເສັ້ນລວມເຫຼັກທີ່ເປັນພິເສດ ເຊິ່ງຈະດຶງທຸກຢ່າງກັບຄືນສູ່ຕຳແໜ່ງເດີມຫຼັງຈາກການສັ່ນສະເທືອນຈົບ. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນປະລິມານທີ່ອາຄານເອີ້ງອອກຈາກຕຳແໜ່ງເດີມ ແລະ ບັນດາຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຊ່ວຍເຫຼືອ/ຊ່ວຍແກ້ໄຂ, ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຫຼຸດຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໄດ້ເຖິງສອງສ່ວນສາມ. ນອກຈາກລະບົບເຫຼົ່ານີ້ ຍັງມີອົງປະກອບທີ່ເປັນໄຟເຟືອງ (fuse elements) ທີ່ສາມາດປ່ຽນໄດ້ ເຊິ່ງຖືກຕິດຕັ້ງເຂົ້າໄປໃນຈຸດເຊື່ອມຕໍ່ຕ່າງໆ. ອົງປະກອບທີ່ຖືກສະເຫຼີມສະເຫຼີມເຫຼົ່ານີ້ຈະຮັບເອົາແຮງທີ່ເກີດຈາກເຫດການແຜ່ນດິນໄຫວໄວ້ທັງໝົດ ເພື່ອຮັກສາສ່ວນຕົ້ນຕໍຂອງໂຄງສ້າງໃຫ້ຢູ່ຄົງທີ່. ຈິນຕະນາການເຖິງມັນເປັນຄືກັບຊິ້ນສ່ວນຂອງລົດທີ່ເສຍຫາຍໃນເວລາເກີດອຸບັດຕິເຫດ ແຕ່ສາມາດປ່ຽນອອກໄດ້ຢ່າງວ່ອງໄວທັນທີທີ່ອັນຕະລາຍຜ່ານໄປ. ວິສະວະກອນກຳລັງພິຈາລະນາການນຳໃຊ້ອາລ໌ລອຍທີ່ມີຄຸນສົມບັດຈື່ຮູບຮ່າງ (shape memory alloys) ເປັນວິທີໜຶ່ງທີ່ເພີ່ມປະສິດທິພາບໃນການທີ່ອາຄານຈະກັບຄືນໄປສູ່ຕຳແໜ່ງເດີມຫຼັງຈາກເກີດເຫດການແຜ່ນດິນໄຫວ. ເປົ້າໝາຍບໍ່ໄດ້ຢູ່ທີ່ການຢູ່ລອດເທົ່ານັ້ນອີກຕໍ່ໄປ; ພວກເຮົາກຳລັງເວົ້າເຖິງໂຄງສ້າງທີ່ຈະກັບຄືນໄປສູ່ການເຮັດວຽກປົກກະຕິຢ່າງເຕັມທີ່ຫຼັງຈາກເກີດເຫດການແຜ່ນດິນໄຫວ.

ຄຳຖາມທີ່ຖາມບໍ່ຍາກ

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງມັກໃຊ້ເຫຼັກໃນເຂດທີ່ມີຄວາມສ່ຽງຕໍ່ແຜ່ນດິນໄຫວ?

ເຫຼັກຖືກເລືອກໃຊ້ເນື່ອງຈາກຄວາມຍືດຫຍຸ່ນສູງ ຄວາມສາມາດໃນການບໍລະຈາຍພະລັງງານ ແລະ ອັດຕາສ່ວນຂອງຄວາມແຂງແຮງຕໍ່ນ້ຳໜັກ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ໂຄງສ້າງມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ ແລະ ສາມາດຕ້ານທານກັບກຳລັງຈາກເຫດໄຟ່ດິນໄດ້.

ລະບົບຕ້ານການຄຸ້ມຄອງການບິດເບືອນ (BRBFs) ແມ່ນຫຍັງ?

BRBFs ແມ່ນໂຄງສ້າງເຫຼັກທີ່ມີສ່ວນຫຼັກຢູ່ໃນປ້ອມທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍປູນ ເຊິ່ງຖືກອອກແບບມາເພື່ອຕ້ານການບິດເບືອນເວລາຮັບພະລັງງານກົດ (compressive buckling) ແລະ ຈັດການການບໍລະຈາຍພະລັງງານຜ່ານວຟງການດຶງ (tension) ແລະ ກົດ (compression).

ລະບົບການຕັ້ງຕົວຄືນເອງ (self-centering systems) ມີປະໂຫຍດຕໍ່ໂຄງສ້າງເຫຼັກໃນເວລາເກີດເຫດໄຟ່ດິນແນວໃດ?

ລະບົບການຕັ້ງຕົວຄືນເອງຊ່ວຍໃຫ້ໂຄງສ້າງທີ່ເຄື່ອນທີ່ອອກຈາກຕຳແໜ່ງເດີມກັບຄືນສູ່ຕຳແໜ່ງເດີມຫຼັງຈາກເຫດໄຟ່ດິນ ໂດຍການຫຼຸດຜ່ອນມຸມເອີ້ງ (inclination) ແລະ ຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຊ່ວຍຟື້ນຟູ ໂດຍການນຳໃຊ້ສາຍເຫຼັກພິເສດ.