သံမဏိဖွဲ့စည်းမှုသည် အဆောက်အဦး၏ ခံနိုင်ရည်ကို မည်သို့မွမ်းမောင်းပေးသနည်း

သဘောသမ်ဗေဒနှင့် ဇီဝဆိုင်ရာ ပျက်စီးမှုများအတွက် ပေးထားသော ပစ္စည်း၏ သဘောသမ်ဗေဒဆိုင်ရာ ခံနိုင်ရည်ရှိမှု

အိုမော်၊ မှိုများ၊ ပိုးများနှင့် အခြားပိုးများမှ ကာကွယ်မှုရှိခြင်း—သစ်သားနှင့် မ reinforcing ထားသော ကွန်ကရစ်တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အရေးကြီးသော ခံနိုင်ရည်ရှိမှုအားသာချက်

သံမဏီကို အာမီနာလ်ပစ္စည်းများဖြင့် ပုံဖော်ထားခြင်းကြောင့် ၎င်းသည် သစ်သားကဲ့သို့ သဘောတရားအရ ပုံမော်ဖော်ပေးခြင်းမရှိပါ။ သစ်သားသည် ပိုးများ၊ ပုပ်မွဲမှုနှင့် မှိုများကို ခုခံနိုင်ရန်အတွက် ဓာတုပစ္စည်းများစွာကို ဖြန်းရန်လိုအပ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် စိုထုံးမှုများများရှိသောနေရာများ သို့မဟုတ် ပိုးများနှင့် သတ်မှတ်ထားသော အန္တရာယ်များရှိသောနေရာများတွင် သံမဏီသည် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ ကွန်ကရစ်သည်လည်း အာမီနာလ်မှုများကြောင့် အလားတူဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် အာမီနာလ်မှုများကြောင့် ကွန်ကရစ်အတွင်းရှိ သံမဏီအမ်ဗာများသည် စိုထုံးမှုနှင့် ထိတွေ့မှုရှိပါက ခုန်ခုန်မှုဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အာမီနာလ်မှုများကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အာမီနာလ်မှုများကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ သံမဏီသည် အချိန်ကြောင့် အပြောင်းအလဲများကို ခန့်မှန်းနိုင်သောကြောင့် ဤအခက်အခဲများကို လုံးဝရှောင်ရှားနိုင်ပါသည်။ လုပ်ငန်းလေ့လာမှုများအရ သစ်သားအစား သံမဏီကို အသုံးပြုသည့် အဆောက်အဦများသည် နောင်တွင် ပုံမော်ဖော်မှု ၃၀ ရှိမှ ၅၀ ရှိသည်အထိ လျော့နည်းသော ပုံမော်ဖော်မှုများကို လိုအပ်ပါသည်။ ဤကုန်ကုန်သုံးမှုများသည် ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာမှ လုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်မှုများကို စဥ်ဆက်မပြတ် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည့် ပိုင်ရှင်များအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ကုန်ကုန်သုံးမှုများဖြစ်ပါသည်။

ခုန်ခုန်မှုကို လျော့နည်းစေရန် နည်းလမ်းများ - ဂဲလ်ဗနီကေးရှင်း၊ ရောင်ခြည်ဒဏ်ခံနိုင်သော သံမဏီ (ASTM A588) နှင့် အဆင့်မြင့် ကာကွယ်ရေး အလွှာများ

ယနေ့ခေတ်ခေတ်မှုတွင် သံမဏိဖွဲ့စည်းမှုများသည် အတွင်းပိုင်းရှိ ကာကွယ်မှုစနစ်များ (built-in immunity) မဟုတ်ဘဲ အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားသော ကာကွယ်ရေးစနစ်များကြောင့် သေးငယ်သော ခြစ်ခြစ်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ ဥပမါအနေဖြင့် ပူပွေးသော သံခွဲခြစ်ခြင်း (hot dip galvanization) ကို ကြည့်ပါ။ ဤနည်းလမ်းသည် သံမဏိပေါ်တွင် သံခွဲအလွှာတစ်ခုကို ဖုံးအုပ်ပေးပြီး အဆိုပါအလွှာသည် အကာအကွယ်အဖြစ် အလုပ်လုပ်ပါသည်။ ပုံမှန်အခြေအနေများတွင် သံမဏိကို နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ခန့် သို့မဟုတ် ထိုထက်ပိုမိုကြာရှည်စွာ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါသည်။ ရောင်ခြည်ခံသံမဏိ (Weathering steel) သည် အခြားနည်းဖြင့် အလုပ်လုပ်ပါသည်။ ASTM A588 စံနှုန်းများအရ ဤသံမဏိအမျိုးအစားသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကာကွယ်ရေးအတွက် ကိုယ်ပိုင် သံခွဲအလွှာကို ဖွဲ့စည်းပေးပါသည်။ ထို့ကြောင့် အဆောက်အဦများကို အပြင်ဘက်တွင် တပ်ဆင်ထားသည်ဖြစ်စေ မျှော်မှန်းထားသည့် အရောင်အသွေးပြန်လည်သုံးသပ်ရန် မလိုအပ်ပါ။ သမုဒ္ဒရာအနီး သို့မဟုတ် စက်ရုံအတွင်းကဲ့သို့သော အလွန်ပိုမိုမှုန်းမှုများသည့် နေရာများတွင် အီပေါက်စီ-ပေါလီယူရီသိန်း (epoxy polyurethane) ရောစပ်အလွှာများကို အသုံးပြုကြပါသည်။ ဤအလွှာများသည် ပိုမိုခိုင်မာသော အတားအဆီးများကို ဖွဲ့စည်းပေးပြီး ပင်လေးရေ၊ အက်ဆစ်ဓာတ်ပါသော ပစ္စည်းများနှင့် အန္တရာယ်ဖော်ဆောင်သော နေရောင်ခြည်များကို ဖြတ်သန်းမော်သွားခွင့်မပေးပါ။ ပုံမှန်စစ်ဆေးမှုများကို ပုံမှန်ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဤနည်းလမ်းအားလုံးသည် နှစ်ပေါင်း ၇၅ မှ ၁၀၀ အထိ ကြာရှည်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ လက်တွေ့စမ်းသပ်မှုများအရ ဤနည်းလမ်းများသည် အကာအကွယ်မရှိသော သံမဏိများထက် ၂ မှ ၃ ဆအထိ ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။

အလွန်အမင့်ဖိအားများနှင့် သဘောတရားအလွန်အမင့်ဖြစ်ပေါ်သည့် အန္တရာယ်များအောက်တွင် ထူးခြားသော စွမ်းဆောင်ရည်

သံမဏိဖွဲ့စည်းမှုများသည် ပစ္စည်းများ၏ အကောင်းမွန်ဆုံးဖြစ်သည့် ဂုဏ်သတ္တိများနှင့် အင်ဂျင်နီယာပုံစံဖော်မှုများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သဘောတရားအလွန်အမင့်ဖြစ်ပေါ်သည့် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ အားများအောက်တွင် မပေါ်လာနိုင်သည့် ခံနိုင်ရည်ကို ပေးစေပါသည်။ ဤခံနိုင်ရည်များသည် ငလျင်လှုပ်ခြင်း၊ ဟာရီကိန်းများနှင့် နှင်းများ အလွန်အမင့်ကုန်းမှုများအတွင်း ဖွဲ့စည်းမှု၏ အခြေခံအားဖော်မှုကို အာမခံပေးပါသည်— ထိုအခြေအနေများတွင် ရှေးရိုးသော ပစ္စည်းများသည် အများအားဖော်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေခြင်း (brittle failure) သို့မဟုတ် အလွန်အမင့်ပုံပေါ်မှုများ (excessive deformation) ကို ဖော်ပြလေ့ရှိပါသည်။

ငလျင်ခံနိုင်ရည်— ပုံပေါ်မှုနိုင်ရည် (ductility)၊ စွမ်းအင်စုပ်ယူမှုနှင့် ASCE 7-22 နှင့် FEMA P-58 စံချိန်များအရ ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သည့် ပျက်စီးမှုပုံစံများ

သံမဏိ၏ အလွန်အမင့်ပုံပေါ်မှုနိုင်ရည် (high ductility) သည် ငလျင်လှုပ်ခြင်းအတွင်း ထိန်းချုပ်ထားသည့် ပလပ်စတစ်ပုံပေါ်မှုကို ဖော်ပေးပါသည်။ ဤသို့သော ပုံပေါ်မှုများသည် အောက်ချိုင့်နှင့် ကောလံအဆက်အသွယ်များတွင် ရည်ရွယ်ချက်ရှိစွာ ဖော်ပေးသည့် ပုံပေါ်မှုများမှတစ်ဆင့် လှုပ်ရှားမှုစွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး ဖြ рассеяိုင်ပါသည်။ ASCE 7-22 နှင့် FEMA P-58 စံချိန်များတွင် အပိုအားဖော်မှုလမ်းကြောင်းများ (redundant load paths)၊ အသေးစိတ်အဆက်အသွယ်များ (detailed connection detailing) နှင့် အသက်အန္တရာယ်ကာကွယ်ရေးနှင့် ဖြစ်ပွားပြီးနောက် အသုံးပြုနိုင်မှုကို အဓိကထားသည့် စွမ်းဆောင်ရည်အခြေပြုရည်မှန်းချက်များကို လိုအပ်ပါသည်။ အရေးကြီးသည့် နည်းလမ်းများများတွင်—

• ပုံပေါ်မှုကို ကာကွယ်ပေးသည့် အထောက်အပံ့များ (Buckling-restrained braces) သည် အစားထိုးနိုင်သည့် စွမ်းအင်စုပ်ယူမှုဖြစ်သည့် ဖြူးများအဖြစ် အသုံးပြုပါသည်
• ပျော့နေသော ဘီမ်များနှင့် ခိုင်မာသော ကောလံများရှိသည့် အဖွဲ့အစည်းများသည် ပျက်စီးမှုများကို တည်နေရာတွင် အကောင်အထည်ဖော်ပေးပြီး စုစုပေါင်း ပျက်စီးမှုကို ကာကွယ်ပေးသည်။
• ကြောင်းပေါ်သော အပိုင်းအစများကို ကြောင်းပေါ်မှုဖြစ်ပေါ်စေရန် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည့် ဆလစ်-ကရိုက်တီကယ် ဘော်လ်တ်များ

ဤစနစ်ကြီးသော ချဉ်းကပ်မှုသည် မာက်သော ဖရိမ်းစနစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကုန်စုတ်ကုန်ကုန်စုတ်မှုကို ၄၀% အထိ လျော့ချပေးပြီး မြေမျက်နှာပြင်မှ အမြင့်ဆုံး အရှိန်မှုကြောင့် ထွက်ပေါ်လာသည့် အချိန်တွင် ထွက်ပေါ်ရှိန်လမ်းများနှင့် အဆောက်အဦး၏ အပိုင်းအစများကို ထိန်းသိမ်းပေးသည်။

လေနှင့် နှင်းအတွက် ဖိအားများကို ထိရောက်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်း - အလေးချိန်နှင့် အားကို အချိုးကောင်းစွာ ပေါင်းစပ်ထားသည့် သံမဏိဖွဲ့စည်းမှုသည် တည်ငြိမ်မှုရှိပြီး အလေးချိန်နည်းသည့် သံမဏိဖွဲ့စည်းမှုကို ဖန်တီးပေးသည်။

သံမဏိ၏ အလေးချိန်နှင့် အားကို အချိုးကောင်းစွာ ပေါင်းစပ်ထားသည့် အထူးကောင်းမွန်မှု— ၇,၈၅၀ kg/m³ သိပ်သည်းဆတွင် ၄၀၀ MPa အထိ ဆွဲအားခံနိုင်မှု—သည် ကွန်ကရစ် သို့မဟုတ် သစ်သားထက် ပိုမိုထိရောက်စွာ ဘေးဘက်နှင့် ဒေါင်လှီးဖိအားများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် ပေါ့ပါးပါးနှင့် ပေါ့ပါးသည့် ဖွဲ့စည်းမှုများကို ဖန်တီးပေးသည်။ လေဖိအားများအတွက်—

• အလေးချိန်နည်းခြင်းကြောင့် လေပေါ်လေပေါ်မှုများအတွင်း အချိန်ကြောင်း အားများ လျော့နည်းသည်။
• လေစီးကြောင်း ပုံစံဖော်မှုကြောင့် ဗော်တီက်စ် ရှဲဒင်းမှုကို အနည်းဆုံးအထိ လျော့နည်းစေသည်။
• မာက်သော အချိန်ကြောင်း ဖရိမ်းများသည် အထပ်များကြား ရွေ့လျားမှုကို H ၏ ၀.၀၀၂ အောက်သို့ ကန့်သတ်ပေးသည်။

နှင်းစုပုံမှုအတွက်—

ဤထိရောက်မှုသည် အလယ်တွင် အထောက်အပံ့မရှိဘဲ ၆၀ မီတာအထိ အကွာအဝေးရှိသော အမိုးစနစ်များကို အားပေးပေးပါသည်— နောက်ဆုံးအနေဖြင့် နောက်ကုန်းမှုန်းမှုများကို ဖယ်ရှားပေးပါသည်။ အထူးသဖြင့် သံမဏိသည် စံချိန် –၄၀°C အထိ ပုံစံပြောင်းလဲနိုင်မှုနှင့် ကွဲထွက်မှုကို ထိန်းသိမ်းပေးပါသည်။ ထို့ကြောင့် အလွန်အေးမှုအခြေအနေများတွင် ကြမ်းတမ်းသော အပြုအမှုများ ဖြစ်ပွားမှုကို ရှောင်ရှားပေးပါသည်။

ခေတ်မှီ သံမဏိ တည်ဆောက်မှုစနစ်များ၏ မီးဘေးလုံခြုံရေးနှင့် အပိုင်းအစ အပူစွမ်းရည်

မီးမွှေးနိုင်ခြင်းမှုနှင့် အပူချိန်အားဖြင့် အားနည်းမှု— ၅၅၀°C အထက်တွင် အားနည်းမှုကို ဖောင်းပေါက်သော အလွ покရေးန်များနှင့် မီးဘေးလုံခြုံရေး အသုံးပြုနိုင်သော အစိတ်အပိုင်းများဖြင့် ဖြေရှင်းခြင်း

သံမဏိသည် မီးမွှေးနိုင်ခြင်းမရှိပါ၊ ထို့ကြောင့် မီးလောင်မှုအတွက် အားနည်းစေသည့် အရင်းအမြစ် မရှိပါ— သစ်သားနှင့် အချို့သော ပေါင်းစပ်ပစ္စည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အရေးကြီးသော အားသာချက်ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ၅၅၀°C အထက်တွင် ၎င်း၏ ယန္တရားဆိုင်ရာ ဂုဏ်ရည်များသည် သိသိသာသာ ကျဆင်းလာပါသည်။ မီးဘေးအင်ဂျင်နီယာ သုတေသန (၂၀၂၃) အရ အားနည်းမှုအများဆုံး ၅၀% ခန့် ကျဆင်းပါသည်။ ထိုအခြေအနေကို စီမံထိန်းသိမ်းရန် ခေတ်မှီ ဒီဇိုင်းများတွင် အင်ဂျင်နီယာမှ စီမံထားသော အပူကာကွယ်ရေး စနစ်များကို အသုံးပြုပါသည်။

• ပါးလွှာပေါက်ထွက်လာသော အလွှာများ အပူကြောင့် ဖောငေးပွလာပြီး အပူကာကွယ်မှုရှိသော ကာဗွန်အလွှာတစ်ခု ဖွဲ့စည်းပေးသည့် ပစ္စည်းများ ဖြစ်ပြီး အပူလွှဲပေးမှုကို နှေးကွေးစေကာ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ စွမ်းရည်ကို ထိန်းသိမ်းပေးသည်။
• မီးကာကွယ်ရေး စုစည်းမှုများ ဂျစ်ပ်စမ်းဘုတ်ဖြင့် အကွေးအမောင်းများ ဖုံးအုပ်ခြင်း၊ သတ္တဝါမှုန်များဖြင့် ပတ်ပါးခြင်း သို့မဟုတ် ကွန်ကရစ်ဖြင့် အုပ်နုတ်ခြင်းကဲ့သို့သော အခြားသော အကွေးအမောင်းများ ဖြစ်ပြီး အခန်းခွဲမှုနှင့် အပူခွဲခြားမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးသည်။

EN 1993-1-2 သို့မဟုတ် UL 263 စံနှုန်းများအတိုင်း အသုံးပြုပြီး အသေးစိတ်အကောင်အထောက်များ ပြုလုပ်ပါက ဤစနစ်များသည် စံနှုန်းအတိုင်း မီးလောင်မှုစမ်းသပ်မှုများတွင် ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အားကောင်းမှုကို ၆၀–၁၂၀ မိနစ်အထိ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် လူသုံးစွဲသူများ ထွက်ပေးရန်နှင့် မီးသတ်သမားများ အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် အချိန်အလုံအလေး ပေးနိုင်ပါသည်။ ထို့အပှင့် ဗိသုက်အဆင်အပေါက်များကို ထိန်းသိမ်းရန် အခက်အခဲမရှိပါ။

ဒီဇိုင်းအခြေပြု အသက်တာရှည်မှု – သံမဏိဖွဲ့စည်းပုံများတွင် အပိုအစိတ်အပေါက်များ၊ ရေစီးဆင်းမှုစနစ်များနှင့် ပိုမိုမှုန်းခြင်းကို လျော့နည်းစေရန် နည်းလမ်းများ

ယနေ့ခေတ်ခေတ်မှာ သံမဏိဖွဲ့စည်းပုံများသည် ကျွန်ုပ်တို့သည် ပစ္စည်းများကို အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်စေခဲ့ခြင်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အဆောက်အဦများ၏ စံသတ်မှတ်ချက်များအရ အသုံးပြုသည့် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော အင်ဂျင်နီယာဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်များကြောင့် ပိုမိုကြာရှည်စွာ တည်မြဲနေခြင်းဖြစ်သည်။ အပိုနေသော အကောင်းဆုံး အားလုံးပေးသည့် လမ်းကြောင်းများ (redundant load paths) ကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ဤသည်များတွင် အပို ပိုက်ဆောင်းချိတ်ဆက်မှုများ၊ အပိုအားဖေးမောက်စနစ်များ သို့မဟုတ် တစ်ပါတီတည်းသော တွဲစပ်မှုများကို ဘေးဘက်တွင် တစ်ပါတ်လုံး ပေးထားခြင်းများ ပါဝင်သည်။ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုခု ပျက်စီးလာသည့်အခါ စနစ်တစ်ခုလုံးသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးပြီး မျှတ်နေမည်ဖြစ်သည်။ ရေစီမံခန့်ခွဲမှုသည်လည်း အရေးကြီးသည်။ ကောင်းမွန်သော ဒီဇိုင်းများတွင် မိုးရေကို အလွန်အမင်း ဖွင့်ထားသည့် စီမံခန့်ခွဲမှုများ၊ အစိတ်အပိုင်းများကို အလွန်အမင်း မြင်ရခြင်းမရှိသည့် ဖုန်းမှုန်းများ နှင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သံခေါင်းများ မှုန်းခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးသည့် အသုံးပြုမှုများ ပါဝင်သည်။ စိုထောင်မှု စုပုံမှုသည် အဆောက်အဦများ၏ အပိုင်းအစများကို အနိမ့်ဆုံးအဆင်းရဲဖေးမောက်မှုဖြစ်ပြီး အဆောက်အဦများ၏ မျှော်မှန်းထားသည့် အသက်တမ်းမှ အလွန်အမင်း ပျက်စီးမှုများကို ၄၀ ရှိသည့် အချိန်အထိ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အင်ဂျင်နီယာများသည် မူလအားဖေးမောက်မှုများကို တိုက်ရိုက်ဖြေရှင်းရှိသည်။ ဥပမါ- မိုးလေသည် မြေပေါ်တွင် တောင်ပုံသော အဆောက်အဦများကို ဖေးမောက်ခြင်း၊ စက်ရုံများအတွင်းရှိ စက်မှုကိရိယာများ လည်ပတ်ခြင်း သို့မဟုတ် တံတားများပေါ်တွင် ယာဥ်များ ဖေးမောက်ခြင်း စသည်ဖြင့် အများအားဖေးမောက်မှုများကို ဖေးမောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ အင်ဂျင်နီယာများသည် ကွန်ပျူတာ မော်ဒယ်လင်းနည်းများနှင့် ကွဲထွက်မှု ဆန်းစစ်မှုနည်းများကို အသုံးပြု၍ ဆက်သွယ်မှုများ၏ ပုံစံများကို ပြောင်းလဲခြင်း၊ ချောက်များကို အသုံးပြုခြင်းနှင့် ဖိအားများ သဘောတော်အတိုင်း စုပုံလာသည့် နေရာများကို ပြောင်းလဲခြင်း စသည်ဖြင့် ပြုလုပ်သည်။ ဤအယူအဆများကို စီမံကြိုတင်ခြင်းအဆင့်မှ စတင်၍ တည်ဆောက်မှုအဆင့်အထိ အသုံးပြုပါက အစောပိုင်းတွင် ပျက်စီးမှုများ ၆၀ ရှိသည့် အချိန်အထိ လျော့ကျမှု ရှိသည်။ ထို့နောက် အဆောက်အဦများသည် အသုံးပြုသည့် အသက်တမ်း ၇၅ နှစ်ကို အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိနိုင်သည်။ ထို့အပြင် အထူးဝင်ရောက်မှုနေရာများကို အဆောက်အဦများအတွင်း ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြင့် စစ်ဆေးသူများသည် အစိတ်အပိုင်းများကို ဖျက်စီးခြင်းမှ ကာကွယ်ပြီး ဆက်သွယ်မှုများကို စစ်ဆေးနိုင်သည်။ ဤအရာအားလုံးသည် သံမဏိကို အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စုံစမ်းမှုများကို အသုံးပြုနိုင်သည့် အချိန်ကြာလာသည့် လုပ်ငန်းများအတွက် အာမ်ချက်ရှိသည့် ရှည်လျားသော အချိန်ကာလအတွင်း ရှိသည့် ရင်းနှီးမှုတစ်ခုအဖြစ် ဖော်ပြပေးသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

သံခွေးသည် သစ်သို့မဟုတ် ကွန်ကရစ်ထက် ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ ပျက်စီးမှုကို ပိုမိုခံနိုင်ရည်ရှိခြင်းမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

သံခွေးသည် အကူးအပြောင်းမရှိသော ဓာတုပစ္စည်းဖြစ်ပြီး သစ်ကဲ့သို့ သဘောတရားအရ ပျက်စီးသွားခြင်းမရှိပါ။ ယင်းသို့သော ပစ္စည်းသည် ပိုးများ၊ အုပ်စုဖွဲ့စည်းမှုနှင့် မှိုများမှ ကာကွယ်ရန် ဓာတုပစ္စည်းများကို မလိုအပ်ပါ။ ကွန်ကရစ်သည်လည်း အကူးအပြောင်းမရှိသော ဓာတုပစ္စည်းဖြစ်သော်လည်း ယင်းအတွင်းတွင် သံခွေးအမျှင်များ ပါဝင်ပြီး အကောင်းစွာ အကာအကွယ်မပေးပါက သံခွေးအမျှင်များသည် ချေးတက်နိုင်သည်။ သို့သော် သံခွေးသည် ဤကိစ္စကို မကြုံစါးရပါ။

သံခွေးသည် ချေးတက်မှုကို မည်သို့ လျော့နည်းစေသနည်း။

သံခွေးဖွဲ့စည်းမှုများသည် ဂဲလ်ဗနီက်ရှင် (galvanization)၊ ရောင်ခြည်ခံသံခွေး (weathering steel) နှင့် ခေတ်မီအလွှာများ (advanced coatings) ကဲ့သို့သော ကာကွယ်ရေးစနစ်များကို အသုံးပြုကြသည်။ ဤနည်းလမ်းများသည် ဆားရေနှင့် အက်စစ်ဓာတ်ပါသော ပစ္စည်းများကဲ့သို့သော အခြေအနေများမှ ချေးတက်မှုကို ကာကွယ်ပေးနိုင်သည့် အကာအကွယ်အလွှာများကို ဖန်တီးပေးပြီး ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာမှု ရှိပါသည်။

သံခွေးသည် အလွန်များပြားသော အလေးချိန်များနှင့် သဘောတရားအရ ဖြစ်ပေါ်လာသော အန္တရာယ်များအောက်တွင် မည်သို့ အလုပ်လုပ်သနည်း။

သံခွေးသည် ယင်း၏ ပျော့ပျောင်းမှု (ductility)၊ အလေးချိန်နှင့် အားကို အချိုးကောင်းစွာ ပေါင်းစပ်ထားမှု (high strength-to-weight ratio) နှင့် အင်ဂျင်နီယာပုံစံဖော်မှုများ (engineered design principles) တို့ကြောင့် အလွန်ကောင်းမွန်သော ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ ယင်းသည် ငလျင်၊ လေပါးနှင့် နှင်းကဲ့သို့သော အလွန်များပြားသော အားများကို ရေးရှိုးများနှင့် အခြားရေးရှိုးပစ္စည်းများထက် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။

မီးလောင်နိုင်သော ဧရိယာများတွင် သံခွေးကို ဘေးကင်းစေသည့် အကြောင်းရင်းများမှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

သံမဏိသည် မီးလောင်နိုင်သော ပစ္စည်းမဟုတ်ပါ။ ထို့အပြင် မီးလောင်မှုကို ပိုမိုဆိုးရွားစေရန် အင်ဟာသုံး အရာဝတ္ထုများ ဖြစ်မှုကို မှုန်းသော အခြေအနေများတွင် မီးခိုးထွက်သော အလွှာများနှင့် မီးခိုးထွက်မှုကို ကာကွယ်ပေးသည့် အစုအဖွဲ့များကို အသုံးပြု၍ အပူချိန်များ အလွန်မြင့်မားလာသည့်အခါတွင်ပါ ဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အားကောင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးပါသည်။

အင်ဂျင်နီယာဒီဇိုင်းများသည် သံမဏိဖွဲ့စည်းပုံများ၏ သက်တမ်းကို မည်သို့မွမ်းမူပေးပါသနည်း။

အပိုနေရာများဖြင့် အလေးချိန်ကို ဖြန့်ဖြူးပေးခြင်းနှင့် ရေစီးဆင်းမှုကို ထိရောက်စွာ စီမံခန့်ခွဲခြင်းကဲ့သို့သော အင်ဂျင်နီယာဆိုင်ရာ ဆုံးဖြတ်ချက်များသည် အစောပိုင်းတွင် ပျက်စီးမှုများကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။ ဤဒီဇိုင်းများသည် သံမဏိဖွဲ့စည်းပုံများကို နှစ်များစွာကြာမှုအထိ အနည်းငယ်သာ ထိန်းသိမ်းမှုဖြင့် အသက်ရှင်နေစေပါသည်။