ສະຖາປັດຕະຍາການໂຄງສ້າງເຫຼັກ: ການບູລະນາການຂອງເທັກໂນໂລຊີ ແລະ ການອອກແບບ

ເຫດໃດຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ສະຖາປັດຕະຍາການໂຄງສ້າງເຫຼັກເປັນທີ່ນິຍົມໃນການກໍ່ສ້າງສະໄໝທັນສະໄໝ

ອັດຕາສ່ວນຄວາມແຂງແຮງຕໍ່ນ້ຳໜັກທີ່ບໍ່ມີໃຜເທື່ອມາກ່ອນ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ມີການອອກແບບເສັ້ນທາງທີ່ບໍ່ມີເສົາ ແລະ ແຜນຊັ້ນທີ່ສາມາດປັບຕົວໄດ້

ອັດຕາສ່ວນຄວາມແຂງແຮງຕໍ່ນ້ຳໜັກທີ່ເຫຼືອເຊີນຂອງເຫຼັກ ໃຫ້ຄວາມເປັນໄປໄດ້ແກ່ນັກອອກແບບໃນການສ້າງພື້ນທີ່ທີ່ໃຫຍ່ຫຼາຍໂດຍບໍ່ຕ້ອງໃຊ້ເສົາ, ບາງຄັ້ງກວ້າງເຖິງ 150 ແຜນ (45.7 ແມັດເຕີ). ການອອກແບບປະເພດນີ້ເຮັດໃຫ້ແຜນຊັ້ນພື້ນທີ່ມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນສູງຫຼາຍ ແລະ ສາມາດປ່ຽນແປງໄດ້ຕາມຄວາມຕ້ອງການທີ່ເปลີ່ນແປງໄປ. ຈິນຕະນາການເຖິງວິທີທີ່ສາງເກັບສິນຄ້າທີ່ມີແນວຄິດເປີດ (open concept) ສາມາດເກີດຂຶ້ນໄດ້, ຫຼື ອາຄານທີ່ໃຊ້ເປັນທີ່ຕັ້ງຂອງສຳນັກງານທີ່ສາມາດຈັດຕັ້ງໃໝ່ໄດ້ເມື່ອຄວາມຕ້ອງການທາງທຸລະກິດປ່ຽນແປງ. ເມື່ອທຽບກັບເຄື່ອງມືກໍ່ສ້າງອື່ນໆເຊັ່ນ: ເບຕົງ ຫຼື ໄມ້, ເຫຼັກສາມາດຈັດການທຸກໆເລື່ອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບໂຄງສ້າງໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບໂດຍບໍ່ຕ້ອງກິນພື້ນທີ່ຫຼາຍ. ຮາກຖານບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງຮັບນ້ຳໜັກຫຼາຍ, ແຕ່ອາຄານຍັງຄົງຢືນຕົ້ນແຂງແຮງຕໍ່ການເກີດແຜ່ນດິນໄຫວ ແລະ ສະພາບອາກາດທີ່ບໍ່ດີ. ແລະ ຍັງມີຂໍ້ດີອີກຢ່າງທີ່ບໍ່ຄ່ອຍມີໃຜເວົ້າເຖິງເທົ່າໃດ: ການກໍ່ສ້າງຈະເຮັດໄດ້ໄວຂຶ້ນ. ຂະບວນການປະກອບມີຄວາມລຽບງ່າຍ ແລະ ຕ້ອງການແຮງງານໃນສະຖານທີ່ໜ້ອຍລົງ. ຜູ້ຮັບເໝາະມັກຈະລາຍງານວ່າເວລາການກໍ່ສ້າງຫຼຸດລົງປະມານ 15 ເຖິງ 20 ເປີເຊັນ ເມື່ອໃຊ້ເຫຼັກເທື່ອບໍ່ໃຊ້ວັດຖຸດັ້ງເດີມ.

ຄວາມຍືນຍົງທີ່ມີຢູ່ໃນຕົວ: ສາມາດນຳມາຮີໄຊເຄີນໄດ້ເຖິງ 95% ຫຼື ມາກກວ່າ, ແລະ ລຸດລົງໃນປະລິມານການປ່ອຍກາຊີນຄາບອນ (embodied carbon) ດ້ວຍການຜະລິດດ້ວຍເຕົາຟີເລັກເຕີກ (EAF)

ສິ່ງກໍ່ສ້າງທີ່ເຮັດຈາກເຫຼັກແທ້ຈິງເປັນທີ່ສັງເກດເຫັນຢ່າງຊັດເຈນເມື່ອເວົ້າເຖິງການປະຕິບັດດ້ານສິ່ງແວດລ້ອມ ເນື່ອງຈາກເຫຼັກໂຄງສ້າງສ່ວນໃຫຍ່ສາມາດນຳມາຮີໄຊເຄີນໄດ້ໃນທ້າຍວົງຈອນຊີວິດຂອງມັນ. ພວກເຮົາກຳລັງເວົ້າເຖິງອັດຕາການຮີໄຊເຄີນໄດ້ປະມານ 95% ຊຶ່ງເກີນກວ່າເຄື່ອງມືກໍ່ສ້າງອື່ນໆ ເຊັ່ນ: ເບຕົງ (30%) ແລະ ຜະລິດຕະພັນໄມ້ (ປະມານ 60%). ຕົວເລກເຫຼົ່ານີ້ຈະດີຂື້ນອີກເມື່ອຜູ້ຜະລິດຫັນໄປໃຊ້ເຕົາລະຫວ່າງໄຟຟ້າ (Electric Arc Furnace - EAF) ໃນການຜະລິດ. ວິທີນີ້ເປັນຕົ້ນຕໍໃຊ້ເຫຼັກເກົ່າ (scrap metal) ແທນທີ່ຈະໃຊ້ວັດຖຸດິບທີ່ບໍ່ໄດ້ຜ່ານການປຸງແຕ່ງ ເຊິ່ງຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນການປ່ອຍກາຊຄາບອນໄດອົກໄຊ (CO2) ລົງປະມານ 70% ເມື່ອທຽບກັບເຕົາລະຫວ່າງໄຟຟ້າແບບເກົ່າ (blast furnace). ການຄົ້ນຄວ້າລ່າສຸດຈາກປີທີ່ຜ່ານມາ ແສດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຂະບວນການ EAF ເຫຼົ່ານີ້ຜະລິດ CO2 ເພີຍງ 0.4 ຕັນ ສຳລັບທຸກໆ 1 ຕັນເຫຼັກທີ່ຜະລິດໄດ້ ເຊິ່ງເປັນເລື່ອງທີ່ສຳຄັນຫຼາຍຕໍ່ບໍລິສັດທີ່ກຳລັງພະຍາຍາມບັນລຸເປົ້າໝາຍການປ່ອຍ CO2 ສຸດທິເທົ່າກັບສູນ (net-zero targets). ນອກຈາກນີ້ ເນື່ອງຈາກອົງປະກອບເຫຼັກມັກຖືກຜະລິດຢູ່ນອກສະຖານທີ່ກໍ່ສ້າງ ແລະ ມີການວັດແທກທີ່ຖືກຕ້ອງແທ້ຈິງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເກີດຂະບວນການສູນເສຍວັດຖຸດິບໃນເວລາກໍ່ສ້າງຈິງໆ ໃຫ້້ນ້ອຍລົງຫຼາຍ. ປັດໄຈທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ຮວມກັນອธິບາຍວ່າເປັນຫຍັງເຫຼັກຈຶ່ງຍັງຄົງເປັນສ່ວນສຳຄັນຫຼາຍໃນການສ້າງສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກໃນອະນາຄົດທີ່ຍືນຍົງຂອງພວກເຮົາ.

ການບູລະນາດິຈິຕອນໃນການອອກແບບສິ່ງກໍ່ສ້າງທີ່ມີໂຄງສ້າງເຫຼັກ

ການປະສານງານທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍ BIM: ການກວດຫາຄວາມຂັດແຍ້ງ, ການສ້າງແບບໃນລະດັບການຜະລິດ, ແລະ ການຈັດຕັ້ງເວລາ 4D/5D

ການຈັດຕັ້ງຮູບແບບຂໍ້ມູນສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກ (Building Information Modeling) ຫຼື BIM ແລ້ວແຕ່ກ່ຽວກັບສັ້ນ, ເປັນການຍົກລະດັບສິ່ງປຸກສ້າງທີ່ເຮັດຈາກເຫຼັກໃຫ້ໄປອີກຂັ້ນໜຶ່ງ ໂດຍອະນຸຍາດໃຫ້ທຸກຄົນຮ່ວມມືກັນຢູ່ໃນສະພາບແວດລ້ອມດິຈິຕອນກ່ອນຈະເລີ່ມການກໍ່ສ້າງຈິງ. ສ່ວນການກວດສອບການທັບຊ້ອນກັນໃນ 3 ມິຕິ (3D clash detection) ແມ່ນມີປະໂຫຍດຫຼາຍເປັນພິເສດ ເນື່ອງຈາກມັນຊ່ວຍຄົ້ນຫາຈຸດທີ່ອາດເກີດການທັບຊ້ອນກັນລະຫວ່າງສ່ວນຕ່າງໆ ຂອງສິ່ງປຸກສ້າງກ່ອນທີ່ຈະເລີ່ມຕັດເຫຼັກໃດໆ. ນີ້ຊ່ວຍປະຢັດເງິນຈຳນວນຫຼາຍທີ່ອາດຈະຖືກໃຊ້ໄປກັບການແກ້ໄຂຂໍ້ຜິດພາດທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນສະຖານທີ່ກໍ່ສ້າງ. ໃນການຜະລິດຊິ້ນສ່ວນຈິງໆ ລະບົບແບບຈຳລອງການຜະລິດ (fabrication models) ມີຄວາມຖືກຕ້ອງເຖິງຂັ້ນມີລະດັບຄວາມແທ້ຈິງເຖິງເມື່ອລີເມື່ອ (millimeter precision). ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຍັງມີການຈັດຕັ້ງເວລາໃນ 4 ມິຕິ (4D scheduling) ທີ່ສະແດງເວລາທີ່ແນ່ນອນທີ່ກິດຈະກຳຕ່າງໆ ຈະຕ້ອງເກີດຂຶ້ນໃນຂະນະການກໍ່ສ້າງ, ແລະ 5D ທີ່ຕິດຕາມການໃຊ້ຈ່າຍຕົວຈິງເມື່ອເກີດຂຶ້ນ. ການສຶກສາຫຼ້າສຸດຈາກ Construction Innovation ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າເຄື່ອງມືດິຈິຕອນເຫຼົ່ານີ້ຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນການເຮັດໃໝ່ (rework) ລົງໄດ້ປະມານໜຶ່ງໃນສີ່ສ່ວນ ແລະ ເຮັດໃຫ້ໂຄງການເລີ່ມສຳເລັດໄວຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກສິ່ງທີ່ຜະລິດຢູ່ນອກສະຖານທີ່ກໍ່ສ້າງຈະສອດຄ່ອງຢ່າງເປັກຕົ້ງກັບສິ່ງທີ່ຈະຕ້ອງເຮັດຢູ່ໃນສະຖານທີ່ກໍ່ສ້າງ.

AI ແລະ ການອອກແບບທີ່ເກີດຈາກ AI (generative design) ຊ່ວຍເພີ່ມປະສິດທິພາບຂອງໂຄງສ້າງ ແລະ ການນຳໃຊ້ວັດຖຸຢ່າງມີປະສິດທິພາບສຳລັບສິ່ງປຸກສ້າງທີ່ເຮັດຈາກເຫຼັກ

ຊອບແວອອກແບບທີ່ສາມາດສ້າງຂຶ້ນໄດ້ດ້ວຍຕົວເອງ (Generative design software) ສາມາດວິເຄາະຮູບແບບໂຄງສ້າງທີ່ແຕກຕ່າງກັນຫຼາຍພັນຮູບແບບໃນເວລາອັນສັ້ນຫຼາຍ, ເພື່ອຊອກຫາການຈັດແຈງທີ່ດີທີ່ສຸດ ໂດຍທີ່ຄວາມແຂງແຮງຖືກເຮັດໃຫ້ສູງສຸດ ແຕ່ການໃຊ້ວັດສະດຸຖືກຫຼຸດລົງໃຫ້ຕ່ຳສຸດ. ລະບົບອັຈຈະລິຍະປັນຍາເຫຼົ່ານີ້ວິເຄາະວ່າແຮງຕ່າງໆເດີນທາງຜ່ານໂຄງສ້າງແນວໃດ, ຈຸດໃດທີ່ເກີດຄວາມເຄັ່ງຕຶງ (stresses) ຫຼາຍທີ່ສຸດ, ແລະ ຂໍ້ຈຳກັດໃດທີ່ມີຄວາມສຳຄັນທີ່ສຸດ. ລະບົບເຫຼົ່ານີ້ຍັງຕັດອອກເຖິງສ່ວນທີ່ບໍ່ຈຳເປັນອີກດ້ວຍ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ນ້ຳໜັກຂອງເຫຼັກຫຼຸດລົງປະມານ 18% ໂດຍຍັງຮັກສາຄວາມປອດໄພທັງໝົດ ແລະ ສອດຄ່ອງກັບຂໍ້ກຳນົດຂອງມາດຕະຖານການກໍ່ສ້າງ. ບໍ່ພຽງແຕ່ນີ້, ບໍ່ຫຼາຍບໍ່ໆບໍລິສັດຍັງເລີ່ມນຳໃຊ້ເຕັກໂນໂລຢີການຮຽນຮູ້ຂອງເຄື່ອງຈັກ (machine learning) ໃນການວາງແຜນການຊື້ວັດສະດຸອີກດ້ວຍ. ຮູບແບບເຫຼົ່ານີ້ເຮັດนายົກການວ່າວັດສະດຸຈະມີໃຫ້ໃຊ້ເມື່ອໃດ ແລະ ລາຄາຈະປ່ຽນແປງໄປແນວໃດ. ສິ່ງທີ່ເຮົາໄດ້ຮັບຄື: ອາຄານທີ່ມີປະສິດທິພາບສູງ, ສາມາດປັບຕົວເຂົ້າກັບສະຖານທີ່ເປົ້າໝາຍຢ່າງເຈາະຈົງ, ຜ່ານເງື່ອນໄຂມາດຕະຖານສາກົນທັງໝົດ ສຳລັບການກໍ່ສ້າງ, ແລະ ຍັງໃຊ້ຊັບພະຍາກອນຢ່າງມີປະສິດທິພາບຫຼາຍກວ່າວິທີການດັ້ງເດີມເຖິງແມ່ນວ່າ.

ການຜະລິດລ່ວງໆ ແລະ ການຜະລິດທີ່ມີຄວາມຖືກຕ້ອງສູງ ສຳລັບອາຄານທີ່ມີໂຄງສ້າງເຫຼັກ

ປະໂຫຍດຂອງການຜະລິດໄກ່ນອກສະຖານທີ່: ການຕິດຕັ້ງໄວຂຶ້ນ 30–40%, ຄຸນນະພາບການຮັບປະກັນຄຸນນະພາບທີ່ດີຂຶ້ນ, ແລະ ລົດຖີ່ເກີດຈາກສະພາບອາກາດຫຼຸດລົງ

ໂຄງສ້າງເຫຼັກທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນດ້ວຍວິທີການຜະລິດລ່ວງໆ ເຮັດໃຫ້ວິທີການສ້າງອາຄານປ່ຽນແປງໄປ ເນື່ອງຈາກທຸກສິ່ງທຸກຢ່າງເກີດຂຶ້ນໃນສະຖານທີ່ຜະລິດທີ່ຄວບຄຸມໄດ້ຢ່າງເຂັ້ມງວດ ໂດຍທີ່ຊິ້ນສ່ວນຕ່າງໆຖືກຜະລິດຕາມຂໍ້ກຳນົດທີ່ແນ່ນອນ. ເມື່ອການຜະລິດຍ້າຍອອກຈາກສະຖານທີ່ກໍ່ສ້າງເອງ ສິ່ງກໍ່ສ້າງມັກຈະສຳເລັດໄດ້ໄວຂຶ້ນປະມານ 30 ເຖິງ 40 ເປີເຊັນ. ເຫດຜົນເປັນຫຍັງ? ເພາະວ່າການກະກຽມສະຖານທີ່ສາມາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ພ້ອມກັນກັບການຜະລິດໂຄງສ້າງຈິງໆ ແທນທີ່ຈະຕ້ອງລໍຄອຍໃຫ້ອັນໜຶ່ງເຮັດເสรັດກ່ອນຈຶ່ງຈະເຮັດອີກອັນໜຶ່ງ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເວລາທັງໝົດຂອງໂຄງການສັ້ນລົງຢ່າງມີນັກ. ໂຮງງານຜະລິດໃຊ້ລະບົບອັດຕະໂນມັດເຊັ່ນ: ເຄື່ອງເຊື່ອມດ້ວຍຫຸ່ນຍົນ ແລະ ເຄື່ອງຕັດດ້ວຍເລເຊີ ເພື່ອຮັກສາມາດຕະຖານຄວາມຖືກຕ້ອງທາງຄຸນນະພາບຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ເຄື່ອງເຫຼົ່ານີ້ສາມາດຜະລິດຊິ້ນສ່ວນທີ່ມີຄວາມຖືກຕ້ອງສູງຫຼາຍ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວມີຄວາມຜິດພາດບໍ່ເກີນ ພິເລກ 0.1 ມີລີແມັດເຕີ, ແລະ ລົດຈຸດອ່ອນຂອງຄວາມຜິດພາດທີ່ເກີດຈາກການເຮັດວຽກດ້ວຍມື. ການສ້າງພາຍໃນອາຄານໝາຍເຖິງການບໍ່ຕ້ອງລໍຄອຍເວລາທີ່ບໍ່ດີເທື່ອໃດໆອີກ, ເຊິ່ງເປັນສິ່ງທີ່ເຄີຍເຮັດໃຫ້ການກໍ່ສ້າງຊ້າລົງປະມານ 15 ເຖິງ 25 ວັນຕໍ່ປີ. ສິ່ງທີ່ເຫຼືອໃຫ້ເຮັດຢູ່ທີ່ສະຖານທີ່ກໍ່ສ້າງແມ່ນພຽງແຕ່ການເຊື່ອມຕໍ່ຊິ້ນສ່ວນທີ່ເຈາະຮູໄວ້ລ່ວງໆເຂົ້າດ້ວຍສະກຣູ. ວິທີການນີ້ຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຄວາມຕ້ອງການແຮງງານລົງປະມານ 35% ແຕ່ຍັງຄົງຮັກສາຄວາມແຂງແຮງ ແລະ ຄວາມປອດໄພຂອງໂຄງສ້າງໄວ້ຢ່າງເຕັມທີ່.

ການດຳເນີນງານຢ່າງສະຫຼາດ ແລະ ຄວາມຕ້ານທານໃນໄລຍະຍາວຂອງອາຄານທີ່ມີໂຄງສ້າງເຫຼັກ

ການຕິດຕາມສຸຂະພາບໂຄງສ້າງ (SHM) ທີ່ເຊື່ອມຕໍ່ກັບເຕັກໂນໂລຢີ IoT ເພື່ອການຕິດຕາມການກັດກິນ, ການເສື່ອມສະພາບຈາກຄວາມເຄັ່ນຕຶງ, ແລະ ການຮັບນ້ຳໜັກໃນເວລາຈິງ

ເซນເຊີ IoT ທີ່ຝັງຢູ່ທົ່ວໂຄງສ້າງເຫຼັກຈະຕິດຕາມບໍລິເວນທີ່ມີຄວາມເຄັ່ງຕຶງສູງ ເຊິ່ງເປັນບ່ອນທີ່ບັນຫາມັກເລີ່ມເກີດຂື້ນກ່ອນໝົດ. ມັນສາມາດຈັບຈຸດເລີ່ມຕົ້ນຂອງການກິນເນື້ອເຫຼັກ, ແຕກເປືອຍນ້ອຍໆ ທີ່ເກີດຂື້ນເນື່ອງຈາກການໃຊ້ງານຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ແລະ ຮູບແບບການແຈກຢາຍນ້ຳໜັກທີ່ຜິດປົກກະຕິ ເຊິ່ງອາດຈະເປັນສັນຍານຂອງບັນຫາທີ່ໃຫຍ່ຂື້ນໃນອະນາຄົດ. ລະບົບການຕິດຕາມສຸຂະພາບໂຄງສ້າງເຫຼົ່ານີ້ສົ່ງຂໍ້ມູນປັບປຸງໃໝ່ແບບທັນທີໄປຍັງແຜງຄວບຄຸມສູນກາງ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ວິສະວະກອນສາມາດເຫັນບ່ອນທີ່ອາດຈະເກີດບັນຫາກ່ອນທີ່ຈະເກີດຄວາມເສຍຫາຍ ຫຼື ບັນຫາດ້ານຄວາມປອດໄພ. ການສຶກສາຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ລະບົບການຕິດຕາມເຫຼົ່ານີ້ສາມາດຫຼຸດຜ່ອນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການຊ່ວຍແກ້ໄຂບັນຫາໄດ້ປະມານ 35-40% ໃນຫຼາຍໆກໍລະນີ ແລະ ຍັງຊ່ວຍໃຫ້ອາຄານມີອາຍຸຍືນຍາວຂື້ນດ້ວຍການຈັບຈຸດເปลີ່ນຮູບຮ່າງນ້ອຍໆ ແລະ ແຕກເປືອຍທີ່ເຊື່ອງຢູ່ ເຊິ່ງບໍ່ມີໃຜຈະສັງເກດເຫັນໄດ້ຖ້າພຽງແຕ່ເບິ່ງດ້ວຍຕາເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອມີສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເກີນເກນທີ່ກຳນົດໄວ້ ຜູ້ຈັດການສິ່ງອຳນວຍຄວາມສະດວກຈະໄດ້ຮັບການແຈ້ງເຕືອນອັດຕະໂນມັດທັນທີ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຂົາສາມາດປະຕິບັດຕາມຢ່າງວ່ອງໄວ ເຊັ່ນ: ເມື່ອເກີດແຜ່ນດິນໄຫວທີ່ເຮັດໃຫ້ສິ່ງກໍ່ສ້າງເຄື່ອນໄຫວ, ລົມຮ້າຍທີ່ເຮັດໃຫ້ໂຄງສ້າງເສີຍຮູບ, ຫຼື ສິ່ງແວດລ້ອມອື່ນໆທີ່ອາດຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມໝັ້ນຄົງຂອງໂຄງສ້າງເສື່ອມເສຍ.

ການອັດຕະໂນມັດໃນການຜະລິດແລະການປະກອບ: ຄວາມຖືກຕ້ອງຂອງການເຊື່ອມດ້ວຍຫຸ່ນຍົນ ແລະ ການຕັດດ້ວຍເລເຊີ (±0.1 ມມ)

ເມື່ອເວົ້າເຖິງຊິ້ນສ່ວນທີ່ເຮັດຈາກເຫຼັກ ການເຊື່ອມໂດຍໃຊ້ຫຸ່ນຍົນຮ່ວມກັບການຕັດດ້ວຍເລເຊີ່ ສາມາດໃຫ້ຄວາມສອດຄ່ອງຢ່າງທີ່ບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ ເຖິງຂະດັ້ນໄມໂຄຣນ (micron). ເຄື່ອງຈັກເຫຼົ່ານີ້ສາມາດເຮັດການຕັດ ຫຼື ເຊື່ອມຊ້ຳຄືນກັນໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງພາຍໃນຄວາມຜິດພາດເພີຍງ 0.1 ມີລີແມັດໃນທຸກໆຄັ້ງ. ຄວາມຖືກຕ້ອງທີ່ສູງເຖິງຂະດັ້ນນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງເກີດຂຶ້ນເລີຍໃນບ່ອນທີ່ຊິ້ນສ່ວນເຊື່ອມຕໍ່ກັນ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ຂໍ້ຕໍ່ເຫຼົ່ານີ້ແຂງແຮງຂຶ້ນຫຼາຍ ແລະ ສາມາດຕ້ານທານພາວະເກີດແຜ່ນດິນໄຫວໄດ້ດີຂຶ້ນ. ຈາກສິ່ງທີ່ອຸດສາຫະກຳໄດ້ຄົ້ນພົບມາ ລະບົບອັດຕະໂນມັດສາມາດຫຼຸດຜ່ອນຂໍ້ຜິດພາດໃນການຜະລິດໄດ້ປະມານ 90% ຫຼື ປະມານນັ້ນ. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ເມື່ອເຈົ້າໜ້າທີ່ນຳຊິ້ນສ່ວນເຫຼົ່ານີ້ໄປຕິດຕັ້ງໃນສະຖານທີ່ ທຸກຢ່າງຈະເຂົ້າກັນໄດ້ຢ່າງເປັກຕີ່ງ. ຜົນໄດ້ຮັບສຸດທ້າຍເວົ້າເຖິງຕົວເອງໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນ: ການຕິດຕັ້ງເກີດຂຶ້ນໄດ້ໄວຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກຕ້ອງມີການປັບແຕ່ງນ້ອຍລົງ; ເຄື່ອງຈັກທັງໝົດມີຮູບຮ່າງ ແລະ ຄວາມສາມາດໃນການເຮັດວຽກທີ່ເປັນເອກະລັກກັນ; ແລະ ຜູ້ຜະລິດສູນເສຍວັດຖຸດິບໜ້ອຍລົງໂດຍລວມ ເນື່ອງຈາກໂປຣແກຣມຄອມພິວເຕີ້ສາມາດຄິດໄລ່ວິທີທີ່ດີທີ່ສຸດໃນການຈັດວາງຊິ້ນສ່ວນໃສ່ໃນແຜ່ນເຫຼັກ. ວິທີການນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ຊ່ວຍສ້າງສິ່ງກໍ່ສ້າງທີ່ຢືນຍົງໄດ້ດົນຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມໃນໂຄງການກໍ່ສ້າງອີກດ້ວຍ.

ຄຳຖາມທີ່ຖາມບໍ່ຍາກ

ອັດຕາສ່ວນຄວາມແຂງແຮງຕໍ່ນ້ຳໜັກ ແມ່ນຫຍັງ, ແລະ ມັນສຳຄັນຢ່າງໃດໃນໂຄງສ້າງເຫຼັກ?

ອັດຕາສ່ວນຄວາມແຂງແຮງຕໍ່ນ້ຳໜັກ ຫມາຍເຖິງການປຽບທຽບຄວາມແຂງແຮງຂອງວັດສະດຸໃນເທືອບກັບນ້ຳໜັກຂອງມັນ. ໃນສິ່ງກໍ່ສ້າງທີ່ມີໂຄງສ້າງເຫຼັກ, ອັດຕາສ່ວນຄວາມແຂງແຮງຕໍ່ນ້ຳໜັກທີ່ສູງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດສ້າງພື້ນທີ່ໃຫຍ່ໆ ໂດຍບໍ່ມີເສົາ, ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ແຜນຜັງຊັ້ນມີຄວາມຍືດຫຍຸ່ນ ແລະ ສາມາດປັບຕົວໄດ້.

ເຫຼັກຊ່ວຍສົ່ງເສີມການກໍ່ສ້າງທີ່ຍືນຍົງໄດ້ແນວໃດ?

ເຫຼັກເປັນວັດສະດຸທີ່ຍືນຍົງຫຼາຍເນື່ອງຈາກມັນສາມາດນຳມາຮີໄຊເຄີນໄດ້ຫຼາຍກວ່າ 95% ໃນທ້າຍວົດຈົນຊີວິດຂອງມັນ. ການນຳໃຊ້ເຕົາລະຫວ່າງໄຟຟ້າ (Electric Arc Furnace - EAF) ຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນການປ່ອຍກາຊຄາບອນໄດ້ເຖິງ 70%, ເຮັດໃຫ້ເຫຼັກເປັນທາງເລືອກທີ່ດີເລີດສຳລັບການກໍ່ສ້າງທີ່ເປັນມິດຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ.

ການຈຳລອງຂໍ້ມູນສິ່ງກໍ່ສ້າງ (Building Information Modeling - BIM) ເຮັດຫຍັງໃນການກໍ່ສ້າງດ້ວຍເຫຼັກ?

ການຈຳລອງຂໍ້ມູນສິ່ງກໍ່ສ້າງ (Building Information Modeling - BIM) ຊ່ວຍສົ່ງເສີມການຮ່ວມມືລະຫວ່າງຜູ້ມີສ່ວນຮ່ວມທັງໝົດ, ການກວດພົບບັນຫາການຕີກັນຂອງອົງປະກອບຕ່າງໆ, ແລະ ການເພີ່ມປະສິດທິພາບໃນການຈັດຕັ້ງເວລາ ແລະ ການຈັດການຄ່າໃຊ້ຈ່າຍ, ສົ່ງຜົນໃຫ້ເກີດຂໍ້ຜິດພາດໆ ໜ້ອຍລົງ ແລະ ລັດຊະການກໍ່ສ້າງເລີວຂຶ້ນ.

ການກໍ່ສ້າງລ່ວງໜ້າມີຜົນກະທົບຕໍ່ເວລາກໍ່ສ້າງແນວໃດ?

ການຜະລິດລ່ວງໆ (Prefabrication) ໃຫ້ຄວາມເປັນໄປໄດ້ໃນການຜະລິດຊີ້ນສ່ວນເຫຼັກໄດ້ທີ່ບໍ່ແມ່ນສະຖານທີ່ກໍ່ສ້າງ ໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ຄວບຄຸມໄດ້, ສົ່ງຜົນໃຫ້ເວລາກໍ່ສ້າງຫຼຸດລົງ 30-40% ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນການລ່າຊ້າທີ່ເກີດຈາກສະພາບອາກາດ.

SHM ແມ່ນຫຍັງ, ແລະ ມັນສຳຄັນຢ່າງໃດ?

ການຕິດຕາມສຸຂະພາບໂຄງສ້າງ (Structural Health Monitoring - SHM) ໃຊ້ເຊັນເຊີ IoT ໃນໂຄງສ້າງເຫຼັກເພື່ອຕິດຕາມຂໍ້ມູນຈິງໃນເວລາຈິງກ່ຽວກັບການກັດກິນ, ການເສື່ອມສະພາບຈາກການເຮັດວຽກຢ້ຳໆ, ແລະ ພາບລວມຂອງແຮງທີ່ເຮັດວຽກ, ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດປະກາດບັນຫາທີ່ອາດເກີດຂຶ້ນໄດ້ແຕ່ເນີ້ນໆ ແລະ ຫຼຸດຜ່ອນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ສູງໃນການຊ່ວຍແກ້ໄຂ.