ကမ်းရိုးတန်းဒေသများတွင် သံမှုန်ဖွဲ့စည်းပုံ တည်ဆောက်ရေး – စိန်ခေါ်မှုများနှင့် ဖြေရှင်းနည်းများ

ဘာကြောင့် ကမ်းရိုးတန်းဒေသများတွင် သံမဏိဖွဲ့စည်းမှုများ၏ ပျက်စီးမှုများ မြန်ဆန်လာသနည်း။

စပလက်ဇုန် (Splash Zone) တွင် ကလောရိုရိုက်မှ ဖော်ပေးသော ခြစ်ရှားမှု စက်မောင်းမှုများ

ရေမှုန်တိမ်နယ် (splash zone) ဟုခေါ်သည့် နေရာတွင် တပ်ဆင်ထားသော သံမဏိဖွဲ့စည်းမှုများသည် အလွန်ပြင်းထန်သော သံခေါင်းတုံးဖွဲ့စည်းမှုပြဿနာများကို ကြုံတွေ့ရပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့သည် အစဉ်အမျှ စိုစွတ်ခြင်းနှင့် ခြောက်သွေ့ခြင်း စက်ဝန်းများကို ဖြတ်သန်းရပါသည်။ ထို့အပြင် လေထဲတွင် ပေါင်းပါသော ဆားမှုန်များ၊ လေးမှုန်များနှင့် ရေလေးမှုန်များမှ ဆားရေများဖြင့် ထိခိုက်မှုများကိုလည်း ခံရပါသည်။ ရေလေးမှုန်မှုန်သည့်အခါ ကလိုရိုရိုက်ပါသော ပင်လေးရေများသည် သံမဏိများ၏ မျက်နှာပုံပေါ်သို့ ကပ်နေပါသည်။ ထို့နောက် ရေခြောက်သွေ့သည့်အခါ ကျန်ရှိသော ဆားရေများသည် အလွန်အမင်း အက်ထရီမ်ဖြစ်လာပါသည်။ ထိုအခါ သံမဏိပေါ်တွင် သဘောထောက်ပေးသည့် အောက်ဆိုဒ်အလွှာသည် ပျက်စီးသွားပါသည်။ ထို့နောက် အန်တီမ်များ (pits) ဖွဲ့စည်းလာပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် အလွန်ဆိုးရောင်းသော ပင်လေးပတ်ဝန်းကျင်များတွင် အဆိုပါ အန်တီများသည် တစ်နှစ်လျှင် မီလီမီတာတစ်ဝက်ထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ဤနေရာသည် အလွန်ပျက်စီးလွယ်သည့် နေရာဖြစ်ရခြင်းမှာ ခြောက်သွေ့သည့် ကာလများအတွင်း စိုထုံးနှင့် အောက်ဆီဂျင်တို့သည် အပြောင်းအလဲများကို အမျှတ်တုံးဖြင့် ပြောင်းလဲနေခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ စိုထုံးသည် လျှပ်စစ်ဓာတ်ပုံဖွဲ့စည်းမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ အောက်ဆီဂျင်သည် သံမဏိကို စားသုံးသည့် ဓာတ်ပုံဖွဲ့စည်းမှုများကို အားပေးပါသည်။ ဤအချက်နှစ်ခုပေါင်းစပ်ခြင်းသည် သံမဏိကို အောက်မှ အမျှတ်တုံးဖြင့် ရေအောက်တွင် အမျှတ်တုံးဖြင့် ရှိနေခြင်း သို့မဟုတ် ပုံမှန်လေထုအခြေအနေများအောက်တွင် ရှိနေခြင်းထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပျက်စီးစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် အင်ဂျင်နီယာများသည် ရေမှုန်တိမ်နယ်ကို ကမ်းရိုးတန်းများတွင် သံမဏိပျက်စီးမှုအတွက် အဆိုးရောင်းဆုံးနေရာများထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ကြပါသည်။

စီးလ်ဖ် ဖွဲ့စည်းမှု၏ အားသေးငယ်မှု၊ ဆားရည်မှုန်မှုနှင့် အပူခါးပါးပါး ပြောင်းလဲမှုတို့၏ ပေါင်းစပ်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုများ

ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် အပျက်စီးမှုဟာ ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုတည်းနဲ့ မသက်ဆိုင်ပါဘူး။ တကယ်တော့ ဒါက တစ်ပြိုင်နက်မှာ အတူတူ လုပ်ဆောင်နေတဲ့ အကြောင်းခံများစွာရဲ့ ပေါင်းစပ်သက်ရောက်မှုပါ။ နှိုင်းယှဉ်စိုထိုင်းမှုဟာ ၆၀% ထက်ပိုနေတဲ့အခါ သတ္တုမျက်နှာပြင်တွေမှာ လျှပ်စစ်ဓာတုဓာတ်ပြုမှုတွေကို မရပ်မနား ဆက်ဖြစ်စေတဲ့ ပါးပြီး သွယ်ဝိုက်တဲ့ ရုပ်ရှင်တွေ ဖန်တီးပါတယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ လေထဲမှာ မျောလွင့်နေတဲ့ ဆားအမှုန်တွေဟာ ကမ်းခြေအနီးက အဆောက်အအုံတွေပေါ်မှာ နေ့စဉ် ၁၀၀ မှ ၅၀၀ မီလီဂရမ် စတုရန်းမီတာ တစ်လုံးလောက်ရှိတဲ့ ကလိုရီဒိုင်ယွန်တွေကို ချထားတယ်။ ဒါက မျက်နှာပြင်တွေကို ဖြစ်သင့်တာထက် ပိုပြီး ပို့ဆောင်မှုရှိစေတယ်။ နေ့စဉ် အပူချိန် ပြောင်းလဲမှုတွေကလည်း မကူညီဘူး။ နေ့နဲ့ညကြားမှာ ၁၀ ဒီဂရီ ဆဲလ်စီယပ် ပြောင်းလဲမှု ရှိတိုင်း ပစ္စည်းတွေဟာ ကျယ်ပြန့်ပြီး ကျုံ့သွားကာ ၎င်းတို့ အားနည်းဆုံးနေရာမှာ ကာကွယ်ရေး အလွှာတွေကို အက်ကွဲစေပါတယ်။ ဒီပေါက်ကွဲမှုလေးတွေက ပိုမိုများပြားတဲ့ ကလိုရီဒိုက်ကို ဝင်ခွင့်ပေးတယ်၊ အခြေအနေတွေပေါ် မူတည်ပြီး ၃၀၊ ၄၀ ရာခိုင်နှုန်းအထိ ပိုများနိုင်ပါတယ်။ အားလုံးပြောရရင် ဒီခြိမ်းခြောက်မှုသုံးမျိုးနဲ့ ထိတွေ့တဲ့ အဆောက်အအုံတွေဟာ ပင်လယ်ပြင်ကနေ ပိုဝေးတဲ့ ပြည်တွင်းမှာရှိတဲ့ အလားတူ အဆောက်အအုံတွေထက် တစ်ဝက်ကနေ သုံးပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ကြာရှည်ခံတတ်တယ်။

ပင်လယ်ရေပိုင်နက်တွင် အသုံးပြုရန် သံမဏိဖွဲ့စည်းမှုပစ္စည်းများ ရွေးချယ်ရေးကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်း

စတီလ်သံမဏိအမျိုးအစားများ (၃၀၄ နှင့် ၃၁၆) – သံမဏိဖွဲ့စည်းမှုအတွက် စွမ်းဆောင်ရည်အချက်အလက်များနှင့် အသုံးပြုမှုအကန့်အသတ်များ

မှန်ကန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ရွေးချယ်ခြင်းဟာ ရေတွင်း အခြေအနေတွေမှာ ရေရှည် စွမ်းဆောင်မှုရဖို့ အရေးပါပါတယ်။ 304 အမျိုးအစား သံမဏိဟာ နူးညံ့တဲ့ ကမ်းရိုးတန်းဒေသတွေမှာ အဆင်ပြေပေမဲ့ အပေါက်နဲ့ အက်ကြောင်း အပျက်အစီးကို ခံနိုင်ဖို့ မော်လီဘဒင်မလုံလောက်ဘူး။ ရေစုပ်တဲ့ဇုန်တွေ (သို့) ဆားဓာတ်ရှိတဲ့ လေထု အခြေအနေတွေမှာပါ။ Type 316 ကတော့ မတူတဲ့ ဇာတ်လမ်းကို ပြောပြပါတယ်။ ထုတ်လုပ်မှုအတွင်း မော်လီဘဒင် ၂ မှ ၃ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ထည့်သွင်းထားခြင်းဖြင့် ဒီပေါင်းစပ်မှုသည် ပုံမှန် သံမဏိထက် ၆ ဆလောက် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ကလိုရီဒိုင်ဒဏ်ကို ခံနိုင်စွမ်းရှိသည်။ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်မှ အန္တရာယ်များမှ ကာကွယ်ရန် လိုအပ်သည့် အရာများအတွက် အင်ဂျင်နီယာများက အဓိက အဆောက်အအုံများ၊ ဘောလ်များနှင့် အစိတ်အပိုင်းများအတွက် အနည်းဆုံး Type 316 ကို သတ်မှတ်ပေးကြသည်။ သို့သော် နှစ်မျိုးစလုံးသည် ရေအောက်တွင် ရေရှည်ကြာကြာ အသုံးပြုခြင်း သို့မဟုတ် အပူချိန် ၆၀ ဒီဂရီ ဆဲလ်စီယပ်ထက်ပိုမြင့်သော ပင်လယ်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် မလုံလောက်ပါ။ ဒီအပူချိန်တွေမှာ ဆားရေက ဒီပေါင်းစပ်ပစ္စည်းတွေက ပေးတဲ့ ကာကွယ်မှု အနည်းငယ်ကို အခြေခံအားဖြင့် စားသုံးပြီး လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးတဲ့ ပြဿနာတွေ ဖြစ်စေတယ်။

ချေးစားမှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော အလွိုင်းများနှင့် ဟိုက်ဘရစ်စနစ်များ - သာမောင်းသော သံမဏိဖွဲ့စည်းပုံကို အစားထိုးရန် သို့မဟုတ် ဖြည့်စွက်ရန် အချိန်ကို ဆုံးဖြတ်ခြင်း

ပင်လယ်ရေပုံစံများတွင် ၅၀ နှစ်ကျော်ကြာအောင် ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အဆောက်အဦများကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် အထူးပြုထားသည့် ပစ္စည်းများ လိုအပ်ပါသည်။ ဥပမါ- ပင်လယ်ပေါ်ရှိ ရေနံစက်ရုံများ၊ ရေကူးကမ်းခြေများတွင် အသုံးပြုသည့် ကြီးမားသည့် သံမဏိတိုင်များ သို့မဟုတ် လေးနက်သည့် ရေလှောင်စက်များအတွက် အထောက်အပံ့များကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ ကားရှင် ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အသေးစား သံမဏိများ (CRAs) ဖြစ်သည့် စူပါ ဒူပလက်စ် သံမဏိများ (ဥပမါ UNS S32760) နှင့် နီကယ်-အလူမီနီယမ် ဘရွန်ဇ်များသည် ဤအခြေအနေများတွင် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ပါသည်။ ဤပစ္စည်းများသည် ဖိအားဖြစ်စေသည့် သံခေါင်းပေါက်ခြင်း (stress corrosion cracking)၊ ဇီဝဖော်မှုများ (biofouling deposits) မှ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပြဿနာများနှင့် ရေစီးကြောင်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အစားထိုးခြင်း (erosion) စသည့် ပျက်စီးမှုအမျိုးမျိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိပါသည်။ အားလုံးကို CRAs ဖြင့် အစားထိုးခြင်းသည် စုစုပေါင်းစရိတ်များ အလွန်များပေါ်လာပါက အင်ဂျင်နီယာများသည် အများအားဖြင့် အစုံလုံးဖော် ဖြေရှင်းနည်းများ (hybrid solutions) ကို အသုံးပြုကြပါသည်။ သံမဏိကို ဇင့်သို့မဟုတ် အလူမီနီယမ် အနုဒ်များဖြင့် အစားထိုးခြင်း (galvanized carbon steel) နှင့် အနုဒ်များကို အသုံးပြုခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ပါသည်။ အရေးကြီးသည့် ဆက်သွယ်မှုနေရာများတွင် အထူးပြုထားသည့် ပေါလီမာ အလွှာများကို ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် အရေးကြီးသည့် နေရာများတွင် အပိုအကာအကွယ်ကို ပေးနိုင်ပါသည်။ အသက်တာတစ်လျှောက် စရိတ်များကို စုစုပေါင်းကြည့်လျှင် ဤအစုံလုံးဖော် ဖြေရှင်းနည်းများသည် လေးနက်သည့် လှောင်ရေလှောင်မှုများ (moderate wave action) ရှိသည့် နေရာများတွင် အကောင်းဆုံး အလုပ်လုပ်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။ ထို့အတူ စုစုပေါင်းစရိတ်များ ပိုများသည့် CRAs များသည် ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲသည့် နေရာများ သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းရန် အန္တရာယ်များရှိသည့် နေရာများတွင် အသုံးပြုရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။

သံမွန်ဖွဲ့စည်းမှုများ၏ ရှည်လျားသောကာလ ခံနိုင်ရည်ရှိမှုအတွက် အဆင့်မြင့် ကာကွယ်ရေးစနစ်များ

ပူပို့ချို့ချွန်ခြင်းနည်းလမ်းနှင့် အလွှာများစုပုံထားသော အလွှာများပါသော အခ покရီးတင်းစနစ်များ – အသက်တာကာလ၊ ရင်းနှီးမှုအပေါ် အကျိုးအမြတ်နှင့် သံမွန်ဖွဲ့စည်းမှု ထုတ်လုပ်မှုနှင့် ကိုက်ညီမှု

အသားအရေကို ထိခိုက်စေတဲ့ အသားအရေအပြင်ခံပစ္စည်းများ Hot dip galvanizing လုပ်ခြင်းအားဖြင့် သံမဏိအစိတ်အပိုင်းတွေကို အရည်ပျော်တဲ့ ဇင်ကွင်းထဲ နစ်သွင်းခြင်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ပြီး သတ္တုမျက်နှာပြင်နဲ့ တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်နေတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ အလွှာတစ်ခု ဖန်တီးပါတယ်။ ဒီကုသမှုက ကမ်းရိုးတန်းအနီးက ဆားဓာတ်ရှိတဲ့ လေကို အတော်လေး ခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး သိပ်ကို ဂရုစိုက်မှု မလိုခင် နှစ် ၂၅ နှစ်လောက် ကြာနိုင်တယ်။ သံမဏိဝါ ကြေးဝါဟာ ပုံမှန် ဆေးခြယ်မှုတွေနဲ့စာရင် ရှေ့ပိုင်းမှာ ၁၀ ကနေ ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း ပိုကုန်ကျပေမဲ့ သက်တမ်းတစ်ခုလုံး ထိန်းသိမ်းမှု နည်းလွန်းလို့ အချိန်ကြာလာရင် အကျိုးရှိလာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေ ရှိတယ်၊ တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ တည်ဆောက်မှုတွေ၊ ရှုပ်ထွေးတဲ့ ပုံသဏ္ဍာန်တွေဟာ သံမဏိသတ္တုကန်တွေထဲမှာ မပါနိုင်တာကြောင့် ဒီရွေးချယ်မှုဟာ တစ်ခါတစ်လေ မသင့်တော်ပါဘူး။ ပုံမှန် သံမဏိဝါယာကြိုးနဲ့ မလုပ်နိုင်တဲ့ ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စတွေမှာ အလွှာစုံ အလှဆင်မှုတွေက ပါဝင်ပါတယ်။ ၎င်းတို့မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် epoxy base coat တစ်ခု၊ နောက်မှာ polyurethane အလယ်လွှာတစ်ခုနဲ့ fluoropolymer finish လိုမျိုး တစ်ခုခုနဲ့ အပေါ်ပိုင်းမှာ ပါဝင်ပါတယ်။ ဒီဆေးပြားတွေဟာ ဆောက်လုပ်ရေးနေရာတွေမှာ တိုက်ရိုက် အသုံးပြုနိုင်တာကြောင့် ကျစ်လျစ်တဲ့ ဘားအံတွေ (သို့) အခြားစံနှုန်းမကျတဲ့ ပုံစံတွေလို ထူးခြားတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တွေနဲ့ အလုပ်လုပ်တဲ့အခါ ဒီဇိုင်နာတွေကို လွတ်လပ်မှု ပိုပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာလည်း အံဆွဲစရာတစ်ခုရှိတယ်။ ၈ နှစ်ကနေ ၁၂ နှစ်တစ်ခါမှာ ဒီစနစ်တွေကို အပြည့်အဝ စစ်ဆေးဖို့လိုပြီး ရေရှည်မှာ သိသိသာသာ တိုးလာစေတဲ့ အပြည့်အဝ ပြန်ဆေးဖို့လိုပါတယ်။ အလုပ်သမားကုန်ကျစရိတ်၊ ထိန်းသိမ်းမှုကာလအတွင်းမှာ ရယူနိုင်မှု ပြဿနာတွေနဲ့ ထုတ်လုပ်မှု ရပ်တန့်မှု အပါအဝင် စုစုပေါင်း ကုန်ကျစရိတ်တွေကို ကြည့်တဲ့အခါ အလွှာစုံ အပေါ်လွှာတွေဟာ အဖြူရောင် အစားထိုးပစ္စည်းတွေထက် ၂၀ ကနေ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း ပိုကုန်ကျပါတယ်။ ဒီတော့ ဘာကို ယူသွားရမလဲ။ စက်ရုံများတွင် ထုတ်လုပ်သော ရိုးရှင်းသော အစိတ်အပိုင်းများသည် ယေဘုယျအားဖြင့် galvanization မှ အများဆုံး အကျိုးခံစားနိုင်ပြီး အထူးပြုလုပ်ထားသော သို့မဟုတ် ပုံမှန်မဟုတ်သော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိ အစိတ်အပိုင်းများသည် ထို multi-layer coating system များနှင့် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်တတ်သည်။

ကမ်းရိုးတန်းဒေသများတွင် သံမဏိအဆောက်အအုံများ၏ သက်တမ်းတိုးစေမည့် ဒီဇိုင်းနည်းလမ်းများ

သံမဏိ အဆောက်အအုံ အသေးစိတ်များတွင် ကျိုးပေါက်များ ဖယ်ရှားခြင်း၊ ရေစီးဆင်းမှု သေချာစေခြင်းနှင့် စိုထိုင်းမှု လျော့နည်းစေခြင်း

ဒီဇိုင်းဟာ ကမ်းရိုးတန်း အပျက်အစီးကို ကာကွယ်ဖို့ ပထမဆုံး ကာကွယ်ရေး လိုင်းဖြစ်ပြီး မကြာခဏတော့ အမြင်လွှဲခံရဆုံးပါ။ 0.5 mm ထက် ကျဉ်းတဲ့ အက်ကြောင်းတွေက ဆားနဲ့ ညစ်ညမ်းနေတဲ့ စိုထိုင်းမှုကို ဖမ်းယူပြီး pH ကျဆင်းပြီး chloride ပမာဏ မြင့်တက်တဲ့ အပိတ်ဆဲလ်တွေ ဖန်တီးကာ ဒေသတွင်း တိုက်ခိုက်မှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးတယ်။ ထိရောက်တဲ့ လျှော့ချမှုက အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကို ဖော်ထုတ်ရာမှာ စတင်ပါတယ်။

• ဘောလ်စ်ချိတ်ဆက်မှုများကို ဆက်တိုက် ချိတ်ဆက်မှုဖြင့် အစားထိုးခြင်းဖြင့် အက်ကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သော ကြားခံစနစ်များကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်
• အလျားလိုက် မျက်နှာပြင်များတွင် အနည်းဆုံး ၁၅° ထောင့်လျားထားခြင်းဖြင့် ရေစုစည်းမှုကို တားဆီးနိုင်သည်။
• Ø10 mm ရေစုပ်တဲ့ပေါက်တွေကို အောက်ခြေနေရာတိုင်းမှာ ထည့်သွင်းပေးခြင်းဖြင့် အမြန်ရေစီးဆင်းမှုကို အာမခံပေးပါတယ်။
• အနက်ရောင်မဟုတ်ဘဲ ဝိုင်းပြီးသား အတွင်းဘက်ထောင့်များဖြင့် စိုထိုင်းမှုကို ရှောင်ရှားနိုင်

သမုဒ္ဒရာ အင်ဂျင်နီယာများ၏ သုတေသနအရ ဤနည်းလမ်းများသည် သို့မဟုတ် ခြစ်ခြစ်ဖြစ်စေသည့် အစပိုင်းနေရာများကို ၇၀ ရှုရှုခန့် လျော့ချပေးနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။ ကြေးနီ၊ ဖော့စဖောရပ်စ်နှင့် ကရိုမီယမ်တို့ ပါဝင်သည့် HPWS ဟုခေါ်သည့် အထူးအမျိုးအစား ရှေးနေသည့် သံမဏိများကို ကမ်းရိုးတန်းဒေသများတွင် သင့်လျော်စွာအသုံးပြုပါက ၁၅ နှစ်မှ ၂၅ နှစ်အထိ ထိန်းသိမ်းမှုလုပ်ရန် လိုအပ်သည့် ကာလကို ရှည်လျားစေပါသည်။ သို့သော် အရေးကြီးသည့်အချက်မှာ လေထုအိုင်းမှု ၆၀ ရှုရှုထက် ပိုများသည့် အချိန်အများစုတွင် အလုံအကွယ်ပေးထားသည့် နေရာများကို ဒီဇိုင်းပုံစံများတွင် ရှောင်ရှားရန် လိုအပ်ပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအချိန်အထိ ခြစ်ခြစ်ဖြစ်မှုသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာမှုကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ ကမ်းရိုးတန်းဒေသများတွင် အသုံးပြုရန် ရေစီးဆင်းမှုစနစ်များကို စမ်းသပ်မှုများအတွင်း စိုထေးပါက ၃၀ စက္ကန့်အတွင်း ရေမှုန်းထွက်နိုင်ရန် စစ်ဆေးခြင်းသည် ယနေ့ခေတ်တွင် အထုတ်လုပ်မှုနေရာများတွင် အရည်အသွေးစစ်ဆေးမှုများအတွင်း စံနှုန်းအဖြစ် လက်ခံထားပါသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

ရေပေါ်သို့ ပေါက်ကွဲသည့် ဧရိယာ (splash zone) သည် သံမဏိဖွဲ့စည်းမှုများအတွက် အဘယ်ကြောင့် အလွန်ပျက်စီးစေသနည်း။

ရေစိမ်တဲ့ဇုန်ဟာ သံမဏိ အဆောက်အအုံတွေအတွက် အထူးအန္တရာယ်များပါတယ်။ အကြောင်းက ၎င်းဟာ အဆက်မပြတ် စိုထိုင်းစေပြီး ခြောက်သွေ့စေတဲ့ စက်ဝန်းတွေနဲ့အတူ ကလိုရီဒိုင်များတဲ့ ဆားရေနဲ့ ထိတွေ့မှုကြောင့်ပါ။ ဒီပေါင်းစပ်မှုက သံမဏိပေါ်က ကာကွယ်တဲ့ အောက်ဆိုက် အလွှာကို ချိုးဖောက်ပြီး အသားကျွတ်တဲ့ အပေါက်တွေ စလုပ်တယ်။

အပူချိန်အပြောင်းအလဲတွေက ကမ်းရိုးတန်းဒေသတွေမှာ သံမဏိ အဆောက်အအုံတွေကို ဘယ်လိုသက်ရောက်လဲ။

အပူချိန်အတက်အကျကြောင့် ပစ္စည်းတွေ ကျယ်လာပြီး ကျုံ့သွားပြီး ကာကွယ်ရေး အလွှာတွေမှာ အက်ကြောင်းတွေ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီမိုက်ခရို အက်ကြောင်းတွေက ကလိုရီဒိုင်ကို ပိုဝင်အောင်လုပ်ပေးပြီး အပျက်အစီးနှုန်းကို သိသိသာသာ တိုးစေပါတယ်။

အသားညစ်မှု ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ သံမဏိပေါင်းစပ်မှု (CRAs) ဆိုတာဘာလဲ၊ ဒါတွေကို ဘယ်အချိန်မှာ သုံးကြလဲ။

အသားညစ်မှု ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ သံမဏိပေါင်းစပ်ပစ္စည်းတွေဟာ အသားညစ်မှု ပုံစံအမျိုးမျိုးကို ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ အထူးပစ္စည်းတွေဖြစ်တဲ့ super duplex သံမဏိနဲ့ နီကယ်အလူမီနီယံ ကြေးနီတွေ ဖြစ်ပါတယ်။ ၎င်းတို့ကို ပုံမှန်အားဖြင့် ပြင်းထန်တဲ့ ပင်လယ်ပတ်ဝန်းကျင်များတွင် သို့မဟုတ် ထိန်းသိမ်းမှုရရှိရန် ခက်ခဲရာတွင် အသုံးပြုသည်။

အပူပိုင်းမှာ အပူသွင်းထားတဲ့ အဝါဝါဝါထက် အလွှာစုံအလွှာစနစ်တွေက ပိုကောင်းလား။

စနစ်နှစ်မျိုးလုံးတွင် အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များ ရှိပါသည်။ ပူပေါင်းသော ဂဲလ်ဗနီကေးဇေးရှင်း (hot-dip galvanization) သည် စုံလင်သော အစိတ်အပိုင်းများအတွက် စုံလင်သော စုံလင်မှုနှင့် ခြံရပ်မှုရှိပြီး စုံလင်သော အစိတ်အပိုင်းများအတွက် စုံလင်သော စုံလင်မှုနှင့် ခြံရပ်မှုရှိပါသည်။ အထူးပုံစံများအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး ပိုမိုမက်က်သော ထိန်းသောင်းမှုများ လိုအပ်ပါသည်။